Dag 15; Treinreis naar Nuwara Eliya


Wachten op de trein vanuit Negombo.

We vetrokken vanmorgen rond de klok van 8:00 uur en haalden eerst de ring van mamma op bij de juwelier. Ik vond hem super mooi geworden en vind hem ook echt bij haar passen. We reden door naar Peradeniya waar we bij het treinstation werden afgezet. We waren ruim op tijd en gingen nog wat eten en drinken kopen bij de plaatselijke winkeltjes. Op het station zaten veel mensen te wachten op de trein die uit Colombo moest komen. Als snel hoorden we dat de trein ook nog eens een uur vertraging had. Dat betekende dat we nog langer moesten wachten.


 Eindelijk vertrokken!

Uiteindelijk kwam de oude stoomtrein die maar dertig kilometer per uur rijdt het station binnen rijden. Het trein werd in de 19e eeuw gebouwd door de Britten en er is weinig veranderd sinds die tijd. Wij hadden vaste plaatsen in de observatiewagon al bleken deze stoelen niet allemaal naast elkaar te zijn. Veel toeristen gaan met deze trein naar Nuwara Eliya en de rit duurt zo’n 3 tot 4 uur en de afstand is nog geen tachtig kilometer. Men zegt dat het één van de mooiste treinritten van Azië is. Met de ramen en deuren open vetrok de trein aan de rit. In het begin stopten we bij kleine dorpjes maar al snel zagen we alleen nog maar het prachtige berglandschap. Er kwamen vele theeplantages voorbij en af en toe zagen we geen hand voor ogen door de mistflarden. Het landschap is uniek en sprookjesachtig te noemen.


Keyro speelde potjes “pesten” met pappa en ik keek lekker naar buiten. Tijdens de reis kwamen er af en toe mannetjes langs met grote manden gevuld met snoep en etenswaren. Wij kochten heerlijke warme, gebrande, chilipinda’s, lekker! Pappa werd op een gegeven moment meegenomen naar de gang om met een groepje Sri Lankaanse mannen een sigaretje te roken en sterke drank te drinken.


Potje pesten in de trein.


Dolle pret in de trein.

Ik liep naar voren waar een heleboel kinderen zaten en speelde met hen. Ik kreeg van alles toegestopt, snoep en lokale koekjes, de laatste keihard dat Keyro zijn tand er zelfs los van ging zitten. Mamma maakte een praatje met de vrouwen en iedereen amuseerde zich goed. Wat een unieke treinreis samen met vriendelijke lokale mensen. We genoten er iedere minuut van.


Kiekeboe!

De treinreis duurde veel langer dan verwacht en om 17:00 uur stapten we uit bij station Ambewela waar Nana ons op stond te wachten. Natuurlijk konden we de trein niet verlaten zonder afscheid te hebben genomen van de mensen die we hadden leren kennen. We zwaaiden ze na totdat de trein helemaal was verdwenen. We reden nog een ½ uur naar het plaatsje Nuwara Eliya (spreek uit “Nureilya”). De plaats ligt op ongeveer 1890 meter hoogte in de bergen.

Het wordt ook wel “Klein Engeland” genoemd vanwege de Engelsen die hier in de koloniale tijd kwamen vanwege het koele klimaat. In het straatbeeld zie je nog veel van de Brits koloniale bouwstijl terug. De regen in deze streek zorgt voor een vruchtbare grond en we zagen veel akkers waar groente (o.a. prei, wortel, kool, ui) op werd verbouwd. Terwijl ik sliep, checkten we in bij Hotel Heaven Seven en kregen daar de suite aangeboden. Het personeel was vriendelijk en we kregen een heerlijk kopje Ceylon thee. Het was opmerkelijk koud en in onze suite was het niet echt veel warmer. De wind gierde langs de ramen en deden de gordijnen licht bewegen. Onze suite leek op een klein appartement met keukentje, zithoek, badkamer en slaapkamer. In de slaapkamer stond een klein kacheltje die we direct aanzetten. Snel de korte broeken en T-shirts uit en op zoek naar warmere kleding. Je ziet duidelijk verschillen in het klimaat binnen de regio’s. Langs de kust is het gemiddeld zo’n 26 tot 30 graden en loopt de temperatuur niet veel verder op door de oceaanwind. Hoe hoger je komt hoe kouder het wordt, voor iedere honderd meter hoogte daalt de temperatuur met een halve graad. In de bergen kan er van december tot januari ook nachtvorst zijn.

In de bergen valt de regen voornamelijk van juni tot juli en van oktober tot november. Afhankelijk van de moesson regent het dan in de andere delen. In deze periode heerst de zuidwest moesson en dan regent het meer aan de west- en zuidkust en dan is het aan de oostkant aangenaam. In november en februari is het omgekeerd. Het avondeten hadden we in de gemeenschappelijke ruimte en bestond uit een voor-, hoofd-, en nagerecht en tussendoor kregen we ook soep. De presentatie van het eten was leuk en de gerechten smaakten ook goed. Vooral de soep was favoriet bij Keyro en mij. Van al dat zitten was ik niet heel moe geworden en ik had energie voor tien. Ik kon (tot ergernis van pappa en mamma) geen seconde op mijn stoel blijven zitten. Ik mocht met de ober mee naar de keuken en liep met hem mee als hij de gerechten ging serveren. Na het eten gingen we terug naar onze kamer. Daar trokken we onze pyjama aan, zetten de kachel aan en kropen lekker warm onder de dekens. We moeten goed uitgerust zijn want morgen maken we een wandeling over de Horton Plains.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *