Dag 5; Rondom Negombo

We haalden vandaag wat slaap in en sliepen wat langer uit. Hierdoor waren we wel te laat voor het ontbijt. Toen de eigenaar ons zag vroeg hij of we toch nog wat toast, jam en koffie wilden. Dat is nog eens service! We aten wat toast en verlieten daarna Villa Araliya om te gaan pinnen en naar het strand te gaan. We liepen door de hoofdstraat van het dorp Kochchikade. Men noemt het vaak onder een en dezelfde naam met Negombo maar deze beroemde vissersplaats ligt 6 ½ kilometer verder terug naar het vliegveld. Het pinnen was snel gebeurd en daarna konden we het strand op. Er was een breed zandstrand en we zagen meteen een felgekleurde traditionele vissersboot, oruva genaamd, liggen. Terwijl pappa en mamma spraken met een paar mensen die donaties wilden voor een project of iets wilden verkopen liepen wij verder het strand op.


Op het strand bij Negombo.

De zee was erg ruw met hoge golven en dus niet geschikt om te zwemmen. Ik vond het geraas maar niets en bleef een beetje op afstand. Mijn broer Keyro begin meteen als een hondje te graven en was al snel nat door de hoge golven die verder het strand op spoelden dan hij had verwacht. Op ons gemak liepen we terug naar Villa Araliya om iets te lunchen voordat we vertrokken richting de lokale vismarkt van Negombo.

De vismarkt is de tweede grootste vismarkt in Sri Lanka. De vissers komen vroeg in de morgen en laat in de middag terug met hun vangst. Op het strand staan verkopers klaar om de vissen over te nemen. De vissen worden direct schoongemaakt, verkocht en bepaalde soorten worden gedroogd op het strand in de brandende zon. Op de markt zelf was het niet zo druk meer maar we zagen toch verschillende soorten vis, schaal- en schelpdieren die te koop werden aangeboden. Op het strand was het wat drukker en waren vissers in de weer om hun vangst uit de netten te halen of hun boot weer gereed te maken om te vertrekken. Op het strand lagen ook vissen te drogen en dat stonk toch wel een beetje. Honden en vogels hingen er ook omheen en echt hygiënisch was het niet.


Keyro had ontzettende dorst en pappa kocht een fles water bij het lokale café. Ik protesteerde tegen water en wilde cola of Fanta. Ik kreeg dit niet en bleef eigenwijs in het café staan. Mamma tilde me op en liep weg maar zodra ze mij weer neerzette, rende ik terug naar het café. De gasten vonden het wel grappig en bekeken het met een lach op hun gezicht. Helaas hielp het niets en kreeg ik geen frisdrank. We kregen van Nana nog wat uitleg bij een van de groentestalletjes. Ze verkopen hier veel groente en fruit dat ik niet kon.


De vismarkt van Negombo.

We reden vanaf de vismarkt richting het Mutharajawela nationaal park voor een boottochtje. Onderweg zagen we Nederlandse kenmerken in het straatbeeld terug. In de 16de eeuw kwamen de Nederlandse VOC-schepen hier naar toe om handel te drijven. Ze bouwden zelf een kanaal netwerk van zo’n 120 kilometer om de goederen te vervoeren. Vooral kruiden en specerijen maar vooral kaneel behoorden tot de handel. In het Mutharajawela nationaal park maakten we een boottocht over een van de Nederlandse kanalen.


Onderweg zagen we meteen de watervaraan, een soort hagedis die gemiddeld wel 1 ½ meter lang kan worden. De varaan is een carnivoor en is niet kieskeurig wat eten betreft. Zo eet hij vogels, kikkers, schildpadden, vissen, eieren en kleine zoogdieren zoals ratten en muizen. Ook zagen we direct verschillende soorten vogels. Als eerste liet een bonte specht zich zien maar niet fotograferen. Daarna zagen we verschillende soorten ijsvogels.


Kingfisher (ijsvogel) tijdens het boottochtje op het kanaal.

IJsvogels zijn graag in de buurt van stromend water en eten vissen. We zagen de gewone ijsvogel helder blauw gekleurd met bruine buik, de bonte ijsvogel wit met zwart van kleur en smyrna ijsvogel, felblauw met bruin. Ook zagen we waterhoentjes, aalscholvers, groene bijeneter, witte ibis, zeearend en een zilverreiger.


Nederlands kanaal.

De zilverreiger wit van kleur wordt zo genoemd omdat zijn verenpak glinstert in de zon als hij nat is. Het kanaal mondde uit bij de lagune. De dagelijkse vloed brengt zeewater vanuit de oceaan naar het moeras. Ook zagen we mangrovewoud met moerasvarens. In een van de bomen zagen we ook de Ceylon kroonaap, een soort makaak. Hij bleef ons rustig aankijken terwijl wij steeds dichterbij kwamen met de boot. Het was echt mooi om zoveel dieren te zien tijdens deze boottocht.


Op de terugweg reden we door het centrum van Negombo en dat had niet zoveel uitstraling. We stopten even bij een supermarkt waar pappa wat flessen water inkocht terwijl wij in de minibus wachten. Ons avondeten hadden wij in Villa Araliya. Pappa en mamma hadden opnieuw curry maar deze keer met chapati’s, een soort rond, plat brood in plaats van rijst. Keyro en ik hadden vers gebakken pizza uit een houtskooloven, lekker. ’s Avonds speelden we nog met ons vriendje Suraj en helaas moesten we ook afscheid nemen van hem want morgen gaat onze rondreis echt beginnen en vertrekken we naar de omgeving van Sigiriya.


Pizza!!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *