Les op de Kreuzkogel (2027m) (dag 3)

Vanmorgen werden we allemaal rond de klok van 8.00 uur wakker. Het beloofde opnieuw een mooie dag te worden. Ik had het gisteren op mijn skiles goed gedaan en daarom mocht ik mijn volgende vier dagen lessen op de Kreuzkogel berg (2027 m). Pappa bleef vandaag met Ronac in en rond het apppartement en mamma ging met mij de berg op. Pappa zette ons af bij de PanoramaBahn maar we moesten nog even terug naar het appartement omdat mamma de rugzak was vergeten.

Het was flink glad en de weg terug omhoog ging niet gemakkelijk. De motor van de auto moest zich goed inspannen en met moeite kwamen we boven. Als het deze week kouder wordt of het gaat sneeuwen, zullen we zeker de sneeuwkettingen nodig hebben. bij de Panoramabahn kochten we een skipas voor mij en samen stapten we in de gondel van de Panoramabahn. Eenmaal boven zochten we het verzamelpunt van skischule Lackner ,voor de skiles. We hadden Skischule Lackner al snel gevonden, daarna de juiste klas nog. Ik bleek ingedeeld te zijn bij niveau “schneehase’. Na even wachten hoorde ik dat Frederik mijn skileraar zou zijn voor de komende dagen. Ook hij bleek een Deen te zijn en een bekende van mijn vorige skileraar Nickolai. Ik vond hem meteen leuk en de les startte niet veel later.


Op weg naar mijn les op de “echte” berg.

Ik zat in een groepje met circa 8 kinderen en we begonnen met onze les bij de sleeplift. We gingen naar boven en daalden daarna een aantal keren de blauwe piste 3 af. Ik was de snelste van de groep en had heel veel plezier. Helaas was de ochtendles om 12.30 uur afgelopen en werd ik door mamma opgehaald om te gaan lunchen. We lunchten bij Almrestaurant Laireiter en ik kreeg een groot bord met frietjes. Ik was te ongeduldig om lang stil te zitten en na een half uur stonden we op en liepen we naar de Riesen Schneeiglu. Een sneeuwbouwwerk dat lijkt op een iglo en er kunnen wel 40 mensen zitten op de dierenvellen die binnen lagen. In de wanden van de iglo zaten knuffeldieren uit de film Ice Age bevroren en er werd een film gedraaid. In de iglo was het kouder dan buiten. Het was buiten zo’n graad of 12 maar de pistes zijn gelukkig nog goed. We stonden om 13.45 uur samen met een ander Nederlands meisje te wachten voor de middagles. Er kwam echter niemand en later hoorden we dat er die middag geen skiles zou zijn in verband met Heiligenabend (kerstavond).


Sjiek hoor, zo’n hele grote iglo.

De Panoramabahn II-lift ging om dezelfde reden ook om 14.00 uur dicht en deze hadden we dus gemist omdat we niet wisten dat er geen les was. Er zat maar een ding op en dat was met de blauwe piste afdalen naar het Mittelstation, de laatste gondel daar ging om 14.30 u of helemaal naar het dal. Mamma had een goed vertrouwen in mij dat ik het wel kon, vorig jaar had ik het op de laatste dag ook gedaan. We namen de blauwe Familienabfaht 3 a en b om zo langzaam aan af te dalen. Het eerste stuk ging best goed al viel ik wel een paar keer. Bij een smal en vlak stuk kreeg ik angst voor de afgrond naast mij en verloor ik mijn ski’s na een val. Ik wilde toen even niet meer verder. Mijn ski’s kreeg ik niet goed aan en ik schoof op mijn billen een stuk door naar een vlakker stuk zodat ik ze daar weer aan kon doen. Echter kwam de pistecontrole al langs en de meneer dacht dat het te lang zou gaan duren voordat ik beneden zou aankomen. Mamma gaf aan dat ik het wel kon maar de man van de pistencontrole wilde geen risico nemen dat we op de berg vast zouden komen te zitten.

We hadden nog twee uur om beneden te komen maar goed. Mamma liet zich overhalen en de meneer belde een skidoo die mij naar het Mittelstation zou brengen en vanaf daar kon ik nog met de laatste lift van 14.30 uur naar beneden. Degene die ons ophaalde was een aardige man net zoals alle andere mensen hier en ik mocht zelfs even alleen op de skidoo zitten. Mamma mocht ook mee en op de skidoo daalden we steil de rode piste af naar het mittelstation van de Panoramabahn I. Op zich vond ik het best sjiek om eens gedaan te hebben. Bij het mittelstation bedankten we de bestuurder van de skidoo en wensten hem en de andere medewerkers daar een “Frohe Weihnachten”. We stapten in de Panoramabahn I en stonden binnen 10 minuten beneden in het dal. We pakten de walkie talkie en piepten pappa op om ons te komen halen.
We waren dus al vroeg weer terug in ons appartement. Bij aankomst zagen we de eigenaresse Aloise Gschwandtl en spraken we even met haar. We kregen chocolade en snoepjes van haar omdat het kerstmis is. We keken ’s middags nog een filmpje en gingen ’s avonds gourmetten. Ronac was niet zo lekker, verkouden, hoesten en koorts en hij ging daarom al vroeg naar bed. Terwijl pappa het vlees bakte, keken mamma en ik de film van Wickie de Viking, erg leuk. Moe maar niet uitgeput ging ik rond de klok van 21.00 uur naar bed. Morgen heb ik gelukkig weer de hele dag skiles en kan ik me weer lekker uitleven op de piste.


Mijn eerste afdeling met pappa samen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *