Wintersport Grossarl (dag 1)

Onze wintersportvakantie naar Grossarl stond alweer voor de deur. Echt tijd voor een goede voorbereiding was er niet. Vanessa was al ’s middags vertrokken met de Ford naar Breda voor de bruiloft van Paulien. Aangezien het feest pas ’s avonds was konden we niet inpakken en moesten we wachten tot ze terug was.
Ook was Evelientje vandaag jarig en wel 65 jaar geworden! Dat moest natuurlijk ook nog gevierd worden. Samen met lucia, Ton en de kids haalden we ’s avonds Chinees (de Surinamer bezorgde niet). Ze vertrokken rond 19:00uur en gelukkig hield jarige oma nog mee met afwassen en Ronac op bed te leggen. Samen met oma dronken we nog een borreltje op haar verjaardag waarna ik rond 9:30uur in bed ging liggen. Zonder veel succes want echt slapen zo vroeg lukte natuurlijk niet. Vanessa appte rond 12 uur dat ze ging vertrokken vanuit Breda. Toen ze rond 1:30uur thuis kwam lag ik nog steeds wakker. We sliepen toch nog een paar uur voordat we om 4:00uur weer opstonden.


In de auto onderweg naar de sneeuw.

Alle spullen had ik al beneden gezet dus het was alleen maar inladen, de kids werden aangekleed en in de auto gezet met een dekentje, hopelijk slapen ze nog verder als we gaan rijden. De auto zat goed vol maar alles paste prima. Zonder skibox zou het wel heel moeilijk geworden zijn. Aangezien Vanessa bijna helemaal niet geslapen had zou ik de hele rit rijden. We pinden nog een paar eurootjes en vertrokken om 5:00uur naar de bergen. Het was de week voor kerst, ook wel zwarte zaterdag genoemd, dus we waren op het ergste voorbereid. Het weer zou onderweg ook niet al te best zijn maar vooruit, we zien het wel.

De kids vielen na een half uurtje weer in slaap en sliepen de eerste paar 100km. Keyro werd het eerst wakker en speelde met zijn nintendo. Ronac sliep nog lekker door. We maakten onze eerste stop pas na ruim 400km en tankten even bij een Aral tankstation. Ronac werd ook wakker en keek een filmpje, de kids gedroegen zich voorbeeldig. Wel reden we meteen in de eerste (kleine) file. Net na het tankstation was een ongeluk gebeurd, door de brokstukken reden we gelukkig snel weer verder. Ondanks dat het vrij druk was reed het toch nog redelijk door. Tot we in de buurt van Ulm kwamen. Ons navigatiesysteem sprong op hol en gaf aan dat we beter binnendoor konden gaan rijden, na wat getwijfel deden we dit maar en maar goed ook. Vanuit de verte zagen we snelweg helemaal geblokeerd staan. Dankzij deze positieve ervaring volgden we onze navigatie ook maar door het centrum van München. Daarna was er geen ontkomen meer aan en stonden we toch vast op de A8 richting Salzburg. Na langzaam rijden (ca 2km pu) reden we een druk Oostenrijk binnen. Hierna reden we redelijk relaxed door naar Grossarl waar we ons appartment rond 15h arriveerden. De rit duurde in totaal zo’n 11 uur, echt klagen doen we niet.

Het was redelijk goed weer en gelukkig lag er nog voldoende sneeuw! Bij het appartement aangekomen hing er een briefje op de deur, Frau Gschwandlt was er niet maar de deur van het huis was open, dat zou in Nederland niet meer kunnen. Toen we binnen wilden stappen kwam er toch nog iemand aan en vertelde ons waar we alles konden vinden. We kregen een sleutel van de garage waar we onze ski’s en schoenen konden stallen.

Het appartmentje was knus en gezellig en van alle gemakken voorzien. Voor het eerst lag er een heuse badmat, Vanessa had er maar een meegenomen vanwege de glibberige vloeren de laatste jaren, maar helaas dus niet nodig. De kids vonden het meteen geweldig en speelden lekker in de sneeuw op het terrasje. We installeerden alles een beetje en besloten even naar het dorp te lopen voor wat boodschapjes. Ook wilden we meteen de les en ski’s voor Keyro geregeld hebben, als we dat morgen moeten doen is het waarschijnlijk een stuk drukker.

Via een slingerweggetje liepen we naar beneden, een flinke daling/klim, hopelijk komen we hier met de auto zonder kettingen vanaf mocht het nog gaan sneeuwen. Het was zo’n halve km lopen naar de sportzaak en ook de gondel lag hier meteen naast. Mocht Keyro wat beter kunnen skieen dan hoeven we niet zover te lopen maar kunnen we halverwege de piste op en van daaruit verder skieen naar de gondel.


Meteen na aankomst spelen in de sneeuw.

De les was snel geregeld, Keyro gaat 5 dagen op de les, de laatste dag gaan we lekker zelf met hem naar boven mocht dat dan kunnen. Ook huurden we meteen ski’s en een helm. Helemaal klaar om te beginnen, ik ben benieuwd. Echt zenuwachtig leek hij nog niet maar of hij nog steeds een beetje kan skieen?

We liepen verder naar het supermarktje en haalden de eerste boodschapjes, wat drank, broodjes etc. Op de terugweg besloten we ergens wat te gaan eten omdat het te laat was om nog te koken. We vonden een restaurant bij een hotel Auberg waar nog veel plek was, het lijkt hier totaal nog niet druk. Aan een ronde ingesloten tafel namen we plaats en gelukkig was het niet druk. Keyro bestelde een “Sponge Bob pizza” kindermenu en Ronac Bugs Bunny menu (frietjes met grillwurstl). Ik had een heerlijke Jäegerschniztel en Vanessa Zanderfilet met spinazie en rosti. Het smaakte heerlijk, we rekenden 50 euro af en liepen via de steile weg omhoog terug naar ons appartement. We lagen allemaal snel op bed, ik bij Keyro en Vanessa samen met Ronac. We vielen vroeg en slaap en sliepen door tot de volgende ochtend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *