Paramaribo Zoo (dag 7)

De ochtend begon rond de klok van 7:45 uur.  Zoals de meesten het hier in Suriname doen, begnnen we de ochtend op ons gemak. Na het ontbijt vertrokken we rond 10:00 uur naar de Paramaribo Zoo. De dierentuin lag net buiten het centrum in de buurt van de Cultuurtuin. De dierentuin  werd geopend in 1972 en is de enige dierentuin in Suriname. In de loop der jaren ging het niet zo goed met de dierentuin en liep het bezoekersaantal terug.  Sinds 2003 kreeg de dierentuin hulp van de Nederlandse dierentuin Blijdorp uit Rotterdam. De diertuin onderging een renovatie en ging er steeds beter uit zien. Tot op de dag van vandaag zijn ze daar nog steeds mee bezig.

De dierentuin was niet heel erg groot maar je komt er veel dieren tegen die ook in het wild in Suriname leven. Mamma wilde de entree betalen maar de dame achter het loket bleek geen wisselgeld te hebben. We konden gewoon naar binnen gaan en betalen als we vertrokken, ze zou tegen die tijd wel meer wisselgeld hebben dacht ze. Het was helemaal nog niet druk en we liepen als eerste richting de katachtige. We zagen onder andere een jaguar en twee prachtige tijgers. Ook zagen we verschillende apensoorten zoals doodshoofdaapjes en  Kwata-apen (zwarte slingerapen). Er waren mooie gekleurde tropische vogels, kaaimannen, tapirs en nog veel meer.

In de dierentuin was ook nog een leuke speeltuin waar we een aardige tijd doorbrachten. Samen met Ronac speelde ik op de verschillende speeltoestellen. Terwijl pappa en mamma op ons zaten te wachten, ontdekten ze in de bomen naast de dierentuin wilde doodshoofdaapjes . Toen ze wat dichterbij gingen kijken, zagen ze hoog in een boomtop ook nog een luiaard zitten. Ze riepen ons en we gingen natuurlijk ook even kijken. Als laatste liepen we nog door de kinderboerderij. Het waren leuke kleine huisjes met daarin verschillende dieren zoals kippen, geiten, ganzen en konijnen.

We liepen naar de uitgang, betaalden onze entree en belden taxi Tourtonne. Het taxibedrijf had momenteel geen taxi’s beschikbaar en daarom besloten we om Reginald te bellen. Hij is niet alleen gids maar fungeert ook vaak als taxichauffeur om iets bij te verdienen. Hij haalde ons op en zette ons af bij een leuk eethuis bij hem in de straat.

Superhap was een Javaans Surinaams eethuis met lekkere gerechten op de kaart. Voor Ronac en mij werd meteen een kindertafeltje met stoeltjes en een mand speelgoed neergezet. We bestelden Heri Heri, gele rijst met kokoskip en gritbana. Heri Heri is en schotel met aardvruchten zoals cassave en bakbanaan. Het gerecht werd al gegeten in de tijd van de slavernij. De gritbana was een soep van geraspte bakbanaan met kip. Ronac was er helemaal weg van en at zijn buikje goed rond.

Terwijl Ronac en ik wat speelden maakten pappa en mamma een praatje met de man van de eigenaresse. Hij vertelde over zijn Schotse voorouders wat je gezien zijn donkere huidskleur niet zou verwachten. Het was een persoonlijk gesprek en de man liet ook nog foto’s zien van beroemdheden (o.a Clarence Seedorf) die hij had ontmoet. De mensen zijn hier zo open, ze vertellen je alles en het is fantastisch om de verhalen te horen.

’s Middags relaxten we nog wat en om 15:30 uur werden we opgehaald voor onze sunset en dolphintour op de Surinamerivier. Reginald bracht ons naar Leonsberg waar vandaan onze boottocht zou beginnen. We kwamen nog langs het huis van president Desi Bouterse maar we konden er niet veel van zien behalve de poort met een hek en het dak van het huis. Bij Leonsberg maakten we kennis met Anne, onze gids tijdens de tocht. Ook had de organisatie van Waterproof Tours gedacht aan twee kinderreddingsvestjes die we maar meteen aandeden. Er vertrokken een aantal boten vanaf de aanlegsteiger en we moesten even wachten voordat we aan boord van onze boot konden.

We voeren eerst een stuk over de Surinamerivier en kwamen langs Fort Nieuw Amsterdam. Bij de samenvloeiing van de Suriname- en Commewijnerivier gingen we extra opletten want volgens Anne komen de dolfijnen hier vaak voor. De kapitein van de boot tuurde rond terwijl Anne ons voorzag van drankjes en chips. We kregen informatie over deze circa 1,5 meterlange dolfijnen met hun roze buik. In 96 % van de trips krijg je dolfijnen te zien zei onze gids Anne dus tuurden we vrolijk verder.  Opeens zag onze kapitein in de verte een paar vinnen boven water komen. We voeren er op af maar de dolfijnen verdwenen als sneeuw voor de zon. We zagen nog een paar keer iets in de verte maar het geluk was niet aan onze kant. Een paar medetoeristen aan boord van onze boot begonnen hard te schreeuwen en te fluiten. Ik snap niet waar dat voor nodig was maar ik kan mij voorstellen dat een dolfijn zich niet zou laten zien aan deze lompe toeristen.

De boot voer verder de Commewijne-rivier op naar de voormalige Johan en Margaretha plantage. We legden aan bij de sluis en gingen van boord. De plantage bleek tegenwoordig een gezellig dorpje te zijn waar voornamelijk Hindoestanen wonen. Met uitzicht op de rivier serveerde Anne heerlijke snacks. Ook hadden we nog even de tijd om wat rond te lopen door het dorp. We liepen een stukje rond en Ronac rende via een loopbruggetje (meer een plank) zo bij iemand het erf op. De man die daar in zijn stoel zat te relaxen nodigde ons uit om verder te komen. We spraken over de dolfijnen en het feit dat we ze nog niet gezien hadden. Volgens de man zijn er twee groepen in het gebied en wij hadden de groep “wilde” dolfijnen gezien. Zij gaan er snel vandoor als ze de boten zien, dat was duidelijk. Een andere groep is veel tammer en reageert op een fluitje of gejoel van mensen. Maar misschien hadden we op de terugweg meer geluk zei hij. Na dit leuke gesprek moesten we snel terug naar de boot om weer te vertrekken.

We maakten ons op voor een mooie zonsondergang. Helaas verschenen er bewolking en moesten we het doen met een mooi gekleurde lucht. De dolfijnen lieten zich helaas niet meer zien maar dat is de natuur, niet te voorspellen dus. Bij Leonsberg werden we opgewacht door Lando een oom van Reginald. Hij haalde ons op en bracht ons terug naar het appartement. We gingen vroeg naar bed want we worden morgenochtend om 5:30 uur al door Reginald opgehaald voor een tour naar de Warappakreek.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *