Vlindertuin en Cola Kreek (dag 5)

Na een lekker ontbijt werden we deze ochtend rond de klok van 09:00 uur opgehaald door Reginald Wiratma, onze privégids, voor een dagtrip. Hij ging ons naar de Vlindertuin in Lelydorp en Cola kreek brengen. Gelukkig hadden we op korte termijn deze tour nog kunnen boeken. We reden door het redelijk rustige centrum van Suriname, het was vandaag namelijk een vrije dag omdat Keti Koti op een zondag viel. Zonder problemen reden we het centrum uit en reden langs de majestueuze Suriname brug.

Reggie maakte nog een kleine omweg door ons eerst over de steile brug te rijden waarvan we een prachtig uitzicht hadden over de stad. De brug werd volledig door de Surinamers betaald. Er stonden aan de overkant nog tolpoortjes maar die zijn nog nooit gebruikt, blijkbaar omdat men elkaar niet vertrouwde met betalingen. Keyro raakte meteen gefascineerd door het scheepswrak van het schip de Goslar die nog net boven het water uitstak. Helaas kon ik het wrak niet goed zien. We reden weer terug over de brug in de richting van Lelydorp in het district Wanica. We zagen onderweg een hoop mooie huisjes staan in het prachtige groene landschap met vele tropische begroeiing.


De hoge Suriname brug (Jules Wijdenboschbrug). 

We kwamen rond de klok van 9.00 uur aan bij de Vlindertuin in Lelydorp. We smeerden ons even goed in tegen de muggen en stapten de auto uit. Het was flink warm en we liepen naar de ingang van het Butterfly park. Het park is in 2010 geopend voor publiek en er worden ca. 20 verschillende Surinaamse vlindersoorten gekweekt voor export naar vlindertuinen in het buitenland (bijv. Noorderdierenpark Emmen). We bezochten als eerste het insectenmuseum waar we vlinders, sprinkhanen, torren en spinnen zagen in vitrines.

Vervolgens gingen we naar de expositieruimte waar natuurschilderijen te bewonderen zijn.  We gingen ook naar de bovenste etage waar in een cirkelvormige panoramaruimte de prachtige natuur van Suriname te zien is. Ook hoorden we op de achtergrond natuurgeluiden van bijvoorbeeld vogels en apen, prachtig. Het panorama is met de hand geschilderd door een van de oprichters van het park Wim Eriks. Tussendoor haalden we wat drinken en kregen we een “Vlinder” cake-je bij het Kaperka café en daarna ging we de grote vlindertuin in. Het was een tropische tuin met groene planten, smalle paadjes, rotsen en een waterval. Tijdens het lopen vlogen er veel prachtige vlinders om ons heen. Sommige bontgekleurd en andere weer bedekt met een schutkleur. In de met gaasomringde tuin wordt er zoveel mogelijk aan gedaan om alles zo goed mogelijk na te bootsen. We zagen de prachtige grote blauwe Morpho vlinder. Deze dagvlinder kan een spanwijdte hebben van 100 tot 120 millimeter. Rond 10:00 uur horen we een bel en dat betekend dat er een rondleiding gegeven gaat worden.

We liepen een stuk door het oerwoud en kwamen uit bij de speciale kassen waar de vlinders gekweekt worden. Iedere vlinder heeft zijn eigen soort eitje en plant waar deze ingelegd worden. Na het uitkomen van de eitjes gaan de rupsen eten van de bladeren. Wanneer ze zoveel gegeten hebben, maken ze zich klaar voor de metamorfose. Ze worden een pop. De poppen hebben verschillende kleuren en vormen en er was er zelfs eentje in een gouden variant. Wanneer de poppen een bepaalde kleur krijgen worden ze opgehangen zodat ze uit kunnen komen en dan is er een prachtige vlinder. Heel knap hoe de medewerkers van de kwekerij ze allemaal uit elkaar kunnen houden en weten welke plant er door de bepaalde rups wordt gegeten. Het is dus een heel proces van eitje tot vlinder en we luisterden aandachtig.

Behalve vlinders worden er ook nog landschildpadden en tapijtslangen gekweekt. We namen een kijkje bij de babyschildpadden en wij konden deze ook nog even vasthouden. Na de rondleiding speelden we in de aanwezige speeltuin en bezocht ik nog een keer de tropische tuin met vlinders. Ikbleef het prachtig vinden om naar de fladderende vlinders te kijken. Voordat we vertrokken in de richting van Colakreek aten we heerlijke goedgevulde en gekruide loempia’s.

Het was ongeveer een uurtje rijden van Lelydorp naar Colakreek. De kreek is een recreatiepark in het district Para en ligt in de buurt van het Johan Adolf Pengelvliegveld. We reden door een bosrijke omgeving en savannestranden naar de kreek. Helaas was het flink aan het regenen toen we er arriveerden. Ondanks de regen wilden Keyro en ik meteen het water in en we kleedden ons snel om. Het donkerbruine water van de kreek lijkt veel op cola en kreeg daarom de naam Colakreek. De kleur van het water komt door de vallende bladeren en zegt niets over de kwaliteit. Vanwege de constante zuurgraad is het water veilig om in te zwemmen. In de weekeinden komen hier veel lokale mensen en het was ook nu redelijk druk. In veel open hutten zaten complete families volledig voorzien van vrije tijdskleding, speelgoed, eten en drinken. Het lijkt erop dat werkelijk alles wordt meegenomen. Velen hadden zelfs een barbecue meegenomen en aangestoken om vlees op te roosteren. Het was een gezellige boel en in het water hebben we ook meteen contact met lokale kinderen die mij kwamen helpen bij het klimmen op de glijbaan.

De lokale kinderen leren hier van hun ouders zwemmen en het lijkt erop dat dit meestal op latere leeftijd gebeurd. Kinderen van Keyro’s leeftijd of jonger zijn best angstig in het water en willen zoveel mogelijk grond onder hun voeten voelen. De glijbaan in het kindergedeelte was bij ons favoriet en we waren er niet weg te slaan.


Lekker zwemmen in het bruine “cola” water.

Tussen het zwemmen door aten we wat bij het cafetaria. Keyro en ik friet met frikadel en pappa en mamma friet met kip en rijst met vis en kousenband. Keyro had zo’n grote honger dat zijn eerste portie niet genoeg was en Reginald hem nog een portie frietjes en twee extra frikadellen ging halen. Na het eten gingen we eerst de speeltuin in zodat het eten wat zou zakken voordat we weer het water ingingen. De lucht bleef bewolkt maar het was niet minder aangenaam. Rond 16.15 uur kleedden we ons weer aan en begonnen we aan de terugweg richting Paramaribo.

We verlieten nog even de hoofdweg om een kleine pottenbakkerij te bezoeken. Het was flink schudden op de hobbelige ongeasfalteerde weg. De pottenbakkerij was een klein familiebedrijf en we zagen het hele proces van het maken tot het bakken van de potten. We kochten drie aardewerk aapjes als souvenir en Keyro kreeg een ketting van zaden met een tand van een everzwijn. Ook leerden we hier nog het een en ander over verschillende planten. Zo vertelde Reginald ons ook over hoe de cashewnoot groeit. De noot zat bovenop een gele vrucht, een soort appel, die hier gegeten wordt als fruit. Pappa en mamma proefden van de vrucht die volgens hun een beetje zoetzuur smaakte. Ik sloeg het proeven maar over want ik had net chipjes gegeten. Per vrucht was er maar één noot en deze kan pas gegeten worden na verwarming omdat hij anders nog giftig is. Nu begrepen wij wel waarom de cashewnoten zo duur zijn in Nederland.

Na het bezoek aan de pottenbakkerij reden we rechtstreeks terug naar Paramaribo. Het was drukom de de stad door te komen. We waren uiteindelijk om 18:15 uur terug bij appartement Martinus. Ik was tijdens de rit in slaap gevallen en pappa en mamma lagen mij direct in bed. Keyro was ook moe en ging uit zichzelf om 20:00 uur naar bed. Mamma ging nog even naar de supermarkt om wat kleine inkopen te doen en nam bij de Chinees iets te eten mee. De porties zijn hier echt enorm en wederom smulden ze van twee heerlijke gerechten namelijk: gebakken rijst met kip en garnalen en tjap tjoy met rundvlees en rijst. Voor pappa en mamma was het fijn om eens rustig te kunnen eten zonder tussenkomst van ons. Voor morgen zijn er geen plannen gemaakt dus we zullen zien wat die dag ons weer gaat brengen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *