Medaille en diploma

Toen we vanmorgen naar buiten keken was het aan het sneeuwen. We kregen dus een mooie nieuwe laag verse sneeuw op de piste en in het dorp. Pappa ging er met zijn snowboard op uit en mamma en Ronac brachten mij weer naar de skischool. Het was de laatste dag dat ik skiles kreeg. We hadden vandaag een iets ander programma dan de andere dagen. We dansten met Bobo en daarna gingen we naar de piste met het touwliftje. Hier was een parcours uitgezet met pionnen en daar gingen we een wedstrijd houden. Alle pappa’s en mamma’s stonden langs de kant om ons aan te moedigen.


Hoera! Mijn eerste ski-medaille!

Helaas had ik mijn dag niet echt vandaag, misschien vermoeidheid? Ik viel bij het minste geringste om en had niet helemaal goed begrepen wat ik moest doen met het parcours. Mijn naam werd al aangekondigd om te gaan en ik was mijn ski nog aan het vast maken. Een beste tijd werd het dus niet maar ik maakte wel goed mijn bochtjes. Na de wedstrijd gingen we terug naar de sleeplift “liftle” om daar verder te lessen. Ik had vandaag ook een echte liftpas nodig.

In de tussentijd dat ik aan het lessen was waren pappa, mamma en Ronac chocolademelk gaan drinken in het café naast de skischool. Zo waren ze dus op tijd om mij weer op te halen voor de lunch. We aten iets in het appartement en toen kwam mamma met een idee. Ze vroeg of ik met haar naar de skischool wilde skiën. Dit betekende dat ik met de gondel naar boven moest en dat we daar vandaan met een blauwe piste naar het dal zouden terug keren om uit te komen bij de skischool. Ik vond het een goed idee en durfde deze uitdaging wel aan.

Pappa liep met ons mee naar de gondel en zwaaide ons uit. Ik vond het wel een beetje spannend maar had er ook reuze zin in. Ik zag het dorp steeds kleiner worden en zag onder mij de skipistes lopen. Bij het middelstation stapten we uit en daar ging het avontuur beginnen. We zouden afdalen met blauwe piste 8b (Familientalabfahrt) en daarna nog een stukje van de blauwe 10 (Hochmoostalabfahrt)nemen om bij de skischool uit te komen. We deden onze ski’s onder en daar gingen we. Mamma ging voorop en ik volgde haar nauwkeurig. We maakten bochtjes en ik ging vlot de piste af. In tegenstelling tot vanmorgen ging het nu wel hartstikke goed en viel ik helemaal niet. Ik had helemaal geen angst en ik vroeg zelfs aan mamma of ze wat sneller wilde gaan. Ik denk dat als ik volgend jaar nog een week les heb gehad ik sneller ben dan mamma (of zou ze zich inhouden?).


skiën met Keyro

We daalden vrij vlot af en kwamen precies op tijd beneden. Bobo was nog aan het dansen maar juffrouw Hanna was al met ons klasje naar de sleeplift aan het lopen. Ik sloot meteen aan om weer met de juf naar boven te gaan. Terwijl wij in de rij stonden te wachten vertelde ik juf Hanna over mijn afdaling met mamma.Boven zag ik mamma nog heel even in de sleeplift en zij ging daarna zelf nog even skiën. ’s Middags hadden wij de prijsuitreiking van de wedstrijd. Iedereen kreeg een diploma en een medaille van juffrouw Hanna. Ze vroeg aan mij: “Knorrie, denk je dat ik voor jou ook een diploma heb?” en ik zei natuurlijk: “ja”. Op mijn diploma had ze wel mijn echte naam gezet en niet mijn zelf (in China) verzonnen naam. Ze vond mij een leuke, gezellige kletskous. Ik zal haar wel gaan missen want het was echt een lieve juf.

Met mijn medaille om mijn nek gingen we terug naar het appartement. Mamma had lekker pasta met spekjes gemaakt en daarbij spinazie en dat ging er wel in na een dag skiën. ’s Avonds werd het tijd om alles in te gaan pakken want morgen zouden we terug naar huis gaan. Ronac voelde zich niet helemaal lekker en had hoge koorts. Hij sliep de laatste nacht bij pappa en mamma en zo had ik de slaapkamer voor mij alleen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *