Yangshuo, over de Li rivier met een bamboevlot (dag 20)

Gelukkig hebben we allemaal goed geslapen vannacht en was de koorts van Ronac helemaal over. We hadden weer een lekker ontbijtje en Keyro speelde even met Pelle die vandaag niet naar school hoefde te gaan. In deze regio is geen internationale school dus krijgt Pelle gewoon op een Chinese school in het Chinees les. Heel grappig als je zo’n klein blond jongetje Chinees hoort praten tegen het personeel. Om 11:00 uur stond onze taxi voor de deur en vertrokken we samen met een Engels koppel naar Yangdi. Het landschap onderweg was prachtig en na ongeveer 1 ½ uur rijden arriveerden we in Yangdi waar we naar ons bamboevlot werden gebracht.


Ons vertrekpunt in Yangdi.

Net zoals overal, was het ook hier weer super druk met toeristen en waren overal verkopers die maar achter je aan bleven lopen. We kochten voor 10 yuan een waterspuit voor de kinderen. Even later kwamen we erachter dat Keyro er ook een vast had en we er dus twee voor dezelfde prijs hadden gekregen. We maakten kennis met onze bootsman op het vlot, een aardige man waarbij we met handen en voetenwerk dingen aan elkaar duidelijk probeerden te maken (lukte aardig).


Ronac kreeg het weer voor elkaar om fruit te bietsen.

We vertrokken in een stroom van bamboebootjes over de Li-rivier. In de ochtend varen de grote dubbeldekkerboten vanuit Guillin over de rivier en in de middag mogen de kleine gemotoriseerde bamboebootjes. De Li rivier stroomt tussen Guillin en Yangshuo in het zuidwesten van China over een traject van 83 kilometer. Het omringende landschap, met de typerende grillige groene toppen van het karstgebergte, wordt wel omschreven als een ‘geschilderde draak’. Wij zouden ongeveer anderhalf uur tot 2 uur varen tot het vissersdorpje XingPing en daar vandaan met de openbare bus terug keren naar Yangshuo.


Li-river met vele bootjes

Het was een heerlijk ontspannen tocht waarbij de kinderen zich amuseerden met hun waterspuit. Ook zaten de mannen aan de zijkant van de boot met hun voeten in het water en dit zorgde voor een goede afkoeling want het was flink warm vandaag. De Li rivier staat bekend om zijn betoverende schoonheid en niets is minder waar. Een eeuwenoude Chinese versregel luidt: “De rivier is een groenzijden lint en de heuvels zijn jaden haarspelden”. Wij kunnen niets anders dan het hiermee eens zijn.


Na ongeveer 1 ½ uur varen kwamen we aan bij XingPing, een oud klein vissersdorpje. Hier is ook de foto gemaakt die is verwerkt op het 20 yuan briefje. Er stonden een heleboel tuk-tuks om ons naar het centrum van XingPing te brengen maar wij besloten om te lopen. Volgens de tuk-tuk chauffeurs dik een half uur lopen in de hitte maar in de praktijk bleek het maar 10 minuten te zijn.




Het uitzicht staat ook op een 20 Yuan biljet.

Het centrum stelde niet zoveel voor met twee kleine toeristische straten en een paar lokale straatjes. De lokale straatjes waren leuk om doorheen te lopen en we zagen in de huizen bijna overal een foto van Mao ophangen. Iets wat in China niet veel meer voorkomt. Ook zagen we weer allerlei voedsel waar ik niet aan moet denken om op te eten. De Chinezen lijken echt alles te eten met of zonder poten, gekookt of rauw. We zijn in een leuk restaurantje gaan zitten en bestelden heerlijk eten. We hadden fried eggplant (aubergine) en pikante Gon Bao kip met pinda’s. Het was zoals altijd overheerlijk. Werkelijk alles wat we aan eten besteld hebben gedurende onze reis is smakelijk geweest. Het is culinair echt genieten hier in China. De meest simpele gerechten hebben de meest fantastische smaken.


Wandelen door de lokale straatjes in XingPing

Na onze late lunch liepen we naar het lokale busstation om de bus terug te nemen naar Yangshuo. We zaten merendeels tussen de locals maar al snel waren we een praatje aan het maken met een paar mensen die wat Engels spraken. Na nog geen uur arriveerden we in het centrum van Yangshuo en kregen we een regenbui over ons heen. We schuilden eventjes en zochten daarna met wat moeite een taxi. ’s Avonds speelde Keyro weer met Pelle en bleef hij daar opnieuw eten. Deze keer kreeg hij Hollandse hutspot (aardappel, wortel en uien) met worst te eten. De heren amuseren zich prima en Keyro heeft er een vriend in China bij. Keyro wordt door Paulien en Karst vanaf de eerste dag “Knorrie” genoemd. Zo had hij zich na ons modderbad in de Buddha cave aan hen voorgesteld. Zij en hij zijn dat de afgelopen dagen ook stug vol blijven houden. Het is zo’n leuke, gezellige en huiselijke accommodatie die we werkelijk iedereen kunnen aanbevelen. Terwijl Keyro bij Pelle was hadden wij nog een licht diner op de binnenplaats. Wij aten lotusroots (wortels van de lotusbloem), bruschetta en Ronac had macaroni. Ons diner werd onderbroken door een regenbui en snel verkasten we naar de loungeroom om daar onze maaltijd verder te verorberen. Toen de kinderen sliepen hebben we alle spullen weer ingepakt want morgenmiddag vertrekken wij weer richting Beijing om daarna via Moskou en Düsseldorf terug naar huis te gaan.


De laatste overnachting in China

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *