Yangshuo, een modderbad en lichtshow van Sanjie Liu (dag 18)

Het zou vandaag opnieuw een warme dag worden en na een lekker ontbijt maakten we ons klaar om te gaan fietsen. We huurden twee fietsen waarvan één herenfiets met fietsstoeltje, bij de damesfiets kon Ronac niet vast worden gemaakt en we kregen de fiets van Karst en Pelle. Deze speciale kinderfiets voor Keyro vonden we helemaal super. Het ziet eruit als een halve crossfiets die wordt vast gemaakt aan de mountainbike van de volwassene.


Eerst een lekker ontbijtje voor de fietstocht.

Paulien, de eigenaresse, kwam ook nog twee fietshelmpjes brengen en zo gingen we veilig op weg. Keyro kon flink mee trappen wat het voor Ralph een stuk makkelijker maakte. We waren net 20 minuten onderweg toen ik er achter kwam dat we het fietsslot waren vergeten. Het slot hing nog aan de damesfiets die we eerst wilden huren. Even een stukje terug, slot ophalen en meteen weer op weg. We fietsten op de doorgaande weg, langs kleine dorpjes en werden vaak gepasseerd door toeterende auto’s en tractors. Men toetert voor de veiligheid en om te laten weten dat ze eraan komen.


Ronac achterop de fiets bij mamma.


Ronac met helmpje.

Men is in dit gebied wel gewend aan toeristische fietsers (circa 2 miljoen per jaar) want die kom je hier in grote getallen tegen op tandems, mountainbikes etc. Tussen de akkers en rijstvelden door vingen we af en toe een glimp op van de Yulong rivier. Het landschap met de karstbergen was adembenemend. Karst doet zich voor in streken waar kalksteen aan de oppervlakte ligt en wordt aangetast door verwering en eigenschappen van (regen)water.

Op een gegeven moment kwamen we bij een brug waar het erg druk was. Hier was het begin of eindpunt van de tocht die je met bamboevlotjes kunt maken over de Yulong rivier. De rivier lag vol met alle bamboevlotjes en bootjes met hun gekleurde parasols.

We fietsten door en kwamen bij een huisje waar we tickets konden kopen voor de Buddha Cave. We kregen wat korting maar de entree was voor Chinese en Nederlandse begrippen aardig prijzig. We besloten toch om het totale pakket te nemen bestaande uit een wandeling met gids door de grot, het modderbad en de warmwaterbronnen. De fietsen zetten we bij het huisje en met een oud gammel busje naar de overkant gereden waar we ons klaar konden maken voor de wandeling.

Het verliep allemaal een beetje wazig. We konden een kluisje huren voor onze spullen en we kleden ons alvast om in badkleding. Met alleen een handdoek om begonnen we aan de wandeling in de Boeddha cave. We zagen stalagmieten en stalactieten in prachtige vormen. Zoals in veel grotten zien mensen allerlei afbeeldingen in de kalksteen. Hier zag men bijvoorbeeld iets dat op een aap en op Boeddha leek.

Na een flinke wandeling kwamen we uit bij het modderbad. Een ondiep, natuurlijk zwembadje vol koude modder. Ralph ging er als eerste in samen met Ronac. Keyro bleef bij de kant staan omdat hij de modder maar koud vond. Toen hij Ralph en Ronac van de modderglijbaan zag gaan besloot hij om zich er toch maar in te wagen. We wisselden af want Ronac vond het al snel niet leuk meer en had het koud gekregen.


Mud people.

We maakten nog wat leuke foto’s waarbij we er totaal bruin en glimmend door de modder maar vreemd uit zagen. We dobberden wat rond in de modder en liepen daarna verder naar de andere baden om ons af te spoelen. Dat was inderdaad wel nodig want er kwam een hoop bruin van ons af. Het bleek dat vooral onze haren, oren, zwembroeken en bikini de neiging hadden om veel modder op te nemen en lastig te verwijderen was. Zo goed als afgespoeld gingen we tot slot naar de hotspring. Heerlijk relaxte warmwaterbaden, een genot.


Relaxen in de grot in het warmwaterbad.

Het was een leuke ervaring om dit te doen in een grot bij sfeervolle verlichting. Na de heerlijke baden gingen we terug naar buiten waar het weer goed warm was. We werden terug gebracht naar onze fietsen en vervolgden onze weg naar de Moonhill (Maanberg). Het was nog geen 5 minuten fietsen. Moonhill is een kalksteen berg die wordt gekarakteriseerd door een gat in de vorm van de maan. We wilden naar de top van de 230 meter hoge berg gaan voor het mooie uitzicht. Om de top te bereiken moesten we 800 uitgehouwen treden beklimmen.


Moon hill.

Keyro en ik hadden veel moeite met de klim en hadden het erg warm. Volgens mij heb ik nog nooit in mijn leven zo veel gezweet. Het zweet liep in straaltjes van mijn voorhoofd naar beneden. Ergens halverwege besloot ik te stoppen en met de kinderen te wachten terwijl Ralph de top ging beklimmen.


Uitzicht vanaf moon hill.

Ik was net begonnen aan de terugweg naar beneden toen Ralph er ook alweer aan kwam. We waren verder dan halverwege en hij was snel boven. Het uitzicht was prachtig geweest. Met zijn vieren, Ronac voorop, liepen we naar beneden.


Ralph en Keyro met hun “combi” fiets.

We besloten om terug te fietsen naar de Giggling Tree want Ronac begon moe en jengelig te worden. Terug bij ons guesthouse aten we lekker wat en deden we het even rustig aan. ’s Avonds werden we om 19:00 uur opgehaald door de taxi om naar de lichtshow van Sanjie Liu te gaan. Iedere avond speelt zich hier een spektakel af gebaseerd op de gelijknamige film uit 1961 met de Li Rivier in de hoofdrol. De bekendste regisseur van China, Zhang Yimou, heeft hier in de buitenlucht tussen de karstbergen in Yangshuo een prachtige show neergezet. Hij regiseerde ook bij de openingsceremonie van de Olympische Spelen 2008 in Peking.

Tijdens deze Chinese love story zijn er maar liefst 600 spelers te zien en zijn de omliggende bergen spectaculair verlicht. We arriveerden veel te vroeg bij het grootste natuurlijke openluchttheater ter wereld en moesten een tijd wachten voordat we naar binnen konden. Nadat we de kaartjes hadden gekregen van een gids liepen we zelf het theater binnen en zochten onze plaatsen.

Ronac zat op schoot en voor Keyro werd een klapstoeltje tussen de rijen in geplaatst. Het was ontzettend warm maar gelukkig was een Chinese dame naast Ralph zo vriendelijk om met haar waaier wat frisse koelere lucht naar de kinderen toe te wuiven. Tijdens de show zagen we impressies uit het dagelijks leven van de bewoners in het gebied van de Li rivier.


Rode golven tijdens de Sanjie Liu show.

De show begon met prachtige zang dat weergalmde tegen de bergen. Vervolgens kwam de rode impressie (volksmuziek). Hiervoor kwamen een heleboel vissersbootjes het water op gevaren, sommige vissers stonden en andere zaten met een stuk zijden doek in de handen. Onder begeleidig van de lichten en muziek ontstond er een prachtig rood schouwspel. Met z’n allen zaten we ademloos te kijken, prachtig gewoon.

Het volgende gedeelte was de groene impressie (natuur) waarbij herders hun ossen van het land haalden, vrouwen de kleding wassen en de vissers die terug keerden naar hun huis. Een vrolijk stuk over het leven langs de Li rivier. De volgende impressie was de gouden impressie. Hiervoor kwamen de vissers met hun aalscholvers en vissersbootjes het water op. Geheel verlicht met lampjes gaf dit een gouden gloed en een sprookjesachtig beeld.

Ronac keek zijn oogjes uit maar uiteindelijk werd de vermoeidheid hem ook te veel en viel hij op schoot in slaap. Wij keken verder naar de blauwe impressie, een stuk met traditionele liefdesliedjes en de laatste zilveren impressie. Bij de laatste impressie lopen circa 200 Zhuang meisjes over de brug in zilveren jurken. In totaal doen aan het stuk ongeveer 600 inwoners van Yangshuo mee. Keyro vond de show helemaal het einde en wilde morgen nog een keer terug gaan om alle mooie meisjes te zien. Leuk om te zien dat hij het net zo mooi vond als ons.

We liepen na afloop naar de uitgang waar het erg druk was. We vonden onze taxi maar moesten nog een tijdje wachten voordat het drukke verkeer wat rustiger werd en we terug konden rijden naar de Giggling Tree. Keyro en Ralph aten nog een ijsje op de binnenplaats en daarna gingen we lekker naar bed. Moe van al het moois wat we vandaag weer hebben gezien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *