Yangshuo, Giggling Tree (dag 17)

We sliepen vandaag redelijk uit en we waren zo rond 9:00uur wakker. De laatste spulletjes werden weer ingepakt want we vertrokken we naar de laatste slaapplaats van onze reis; guesthouse “The Giggling Tree”. We hoefden pas om 12 uur uit te checken dus deden we rustig aan. Eerst nog eventjes lekker douchen voordat we rond half elf uitcheckten en onze spullen nog even achterlieten bij het hotel.


Nog een laatste wandeling door het centrum van Yangshuo.

We besloten nog een rondje door Yangshuo te lopen voordat we naar ons guesthouse zouden gaan. Bij een zijstraat van de West-street hadden we een verlaat ontbijt of vroege lunch. We bestelden een aantal sandwiches en lieten het ons goed smaken. Het was weer goed zweten en we besloten om terug te lopen naar het hotel om onze spullen op te halen en door te reizen naar de Giggling Tree. We vroegen in het hotel om een taxi maar de prijs die ze vroegen was belachelijk hoog namelijk 60 yuan. Op de website van Giggling Tree hadden we gelezen dat het maar 30 yuan moest zijn en daarom besloten we om te voet het centrum uit te lopen en daar een taxi te nemen.


Aangekomen na een “hobbelige” rit.

Het was even goed verdelen want het is toch Ronac in het draagstel, twee grote rugzakken en twee kleine rugzakken wat we mee moesten nemen. Natuurlijk was het ook flink zweten met de bepakking en we hadden ook nog pech want we zagen nergens taxi’s. Uiteindelijk wisten we een 3 wielig voertuig (soort brommer met aanhangbak) aan te houden en met behulp van de mobiele telefoon uit te leggen waar we naar toe moesten. We kwamen een bedrag van 30 yuan overeen en moesten vervolgens onze bagage en onszelf in de laadbak proppen. Het werd een hobbelige rit en echt fijn zaten we niet maar de chauffeur bracht ons keurig netjes bij onze eindbestemming. Voor alle moeite gaven we de chauffeur 40 yuan en hij was hier erg blij mee.


De Giggling Tree ligt op het Chinese platteland, 5 kilometer buiten Yangshuo in het dorp Aishanmen. Het guesthouse bestaat uit oude traditionele boerenhuizen die verbouwd zijn tot hoofdgebouw met kamers en de kleinere gebouwen o.a. de stallen tot restaurant, keuken en loungeruimte etc. We bereikten de binnenplaats met receptie via een typisch Chinese maanpoort. We checkten in en kregen een kamer op de begane grond. De gebouwen en kamers zijn gebouwd met adoben, dit zijn gele zongedroogde kleistenen en deze houden de kamers redelijk koel. De kamer was vrij basic maar zeer ruim van opzet en we voelen ons meteen thuis.


Onze kamer in de “giggling tree”

We besloten om deze middag lekker te gaan zwemmen in de nabij gelegen Yu Long rivier (Drakenrivier). Yulong’ betekent ‘ontmoeting met de draak’, een naam die het kreeg vanwege de zeer spectaculaire en attractieve landschappen langs de rivier. We verlieten het guesthouse en liepen over een pad tussen de rijstvelden en akkers door in de richting van de rivier.


Op zoek naar de rvier.

We kwamen bij een aanlegsteiger voor bamboevlotjes en werden daar weer lastig gevallen door opdringende personen voor een tochtje over de rivier. Het “bamboo-boat, bamboo-boat” hoor je echt overal. Of je nu beleefd of onbeleefd bent, het antwoord “no” lijken ze hier niet te kunnen of willen begrijpen. Op deze plaats was echter geen zwemmogelijkheid te bekennen.

Een vriendelijke vrouw vertelde ons dat we een stukje terug moesten en door het veld moesten lopen. Even later waren we op de goede plaats en konden we een verfrissende duik nemen. We verwachtten een koele duik maar het water bleek gewoon warm te zijn. De kinderen amuseerden zich prima en het was goed toeven langs de Yu Long rivier. We gingen een paar uur later terug naar de giggling tree en namen daar even een lekkere douche, deze was na 10 minuten wel koud! Niet zo erg met al die hitte hier.


Zwemmen in de rivier.

We gingen daarna op het terras voor het complex zitten en bestelden iets te eten. Het restaurant heeft een zeer uitgebreide kaart met Chinese en Westerse gerechten. Het guesthouse is van Nederlandse eigenaren en daarom staan er op de menukaart ook wat gerechten met een Nederlands tintje. Zo kun je appeltaart, hutspot en een patatje oorlog bestellen, grappig. Keyro ging voor het patatje oorlog, Ralph nam de surprise beef en ik nam de giggling duck. We genoten van het heerlijke eten en de rust.


Patatje oorlog in China, gekker moet het worden…

Vanaf het terras keek je zo uit over de akkers en rijstvelden. De zon ging langzaam onder en kaarsjes werden op tafel gezet zodat we nog konden zien wat we aan het eten waren. De kinderen legden we rond 20:30 uur in bed en zelf gingen we daarna op de binnenplaats zitten vlakbij onze kamer. We maakten kennis met de eigenaresse Paulien. Samen met haar man Karst (hoe toepasselijk kan het zijn?) en zoon Pelle woont ze hier al een tijd. Paulien en Karst zijn jeugdwelzijnswerkers en hebben een tijd de wereld rond gereisd voordat ze zich hier settelden. In 2006 kochten ze het complex van de 27 eigenaren en verbouwden ze het binnen een jaar tot dat wat het nu is. We dronken nog lekker wat en zochten daarna ook ons bedje op


Binnenplaats van de giggling tree.

We sliepen vandaag redelijk uit en we waren zo rond 9:00uur wakker. De laatste spulletjes werden weer ingepakt want we vertrokken we naar de laatste slaapplaats van onze reis; guesthouse “The Giggling Tree”. We hoefden pas om 12 uur uit te checken dus deden we rustig aan. Eerst nog eventjes lekker douchen voordat we rond half elf uitcheckten en onze spullen nog even achterlieten bij het hotel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *