Dalí, Markt, rijstterassen en Yi volk (dag 12)

We waren vandaag op tijd op voor het ontbijt en een excursie die we hadden geboekt. In eerste instantie zouden we om 9.15 uur vertrekken maar gisterochtend was dit 12.00 uur geworden en vanochtend hoorden we dat het weer verzet was naar 10.30 uur.

De minibus die ons tijdens de excursie zou vervoeren moest nog uit Kunming komen en ze wisten niet precies hoe laat hij in Dalí zou zijn. Voor Keyro en Ronac was het niet erg want zij vermaakten zich met July (de dochter van Jim) in de zandbak. Ze gingen samen een hotel van zand en baksteen maken. July moest het hotel alleen afmaken want om 10.30 uur stond de minibus klaar.


Keyro bouwt een hotel met July.

Samen met een Italiaans koppel maakten wij deze excursie naar de Moslim markt en naar de Yi minderheden. Yunnan is een van de meest exotische provincies van China. Met een blik op de landkaart zie je direct waarom. De provincie grenst in het westen aan Birma, in het zuiden aan Vietnam en Laos en in het noorden aan Tibet. Het is een bergachtig gebied waar diverse etnische groepen wonen, door de Chinese regering aangeduid als ‘minderheden’. Elk met eigen klederdracht en een eigen dialect of taal.

We reden Dalí uit en namen de weg richting Lijiang door de bergen. Na ongeveer een uur rijden gingen we de hoofdweg af en kwamen we bij een klein dorpje waar de Moslim markt was. Voor het marktplein was het een drukte met fietstaxi’s, gemotoriseerde voertuigen, tuktuk’s en paard en wagens. We baanden ons een weg er tussendoor en kwamen uiteindelijk uit op de markt.


Struinen over de kleurrijke markt.

De markt bleek te bestaan uit verschillende delen. Het eerste kwamen we langs het gedeelte waar vooral kippen en vogels te koop werden aangeboden. Ze waren verkrijgbaar in alle soorten en maten. Het volgende gedeelte leidde ons door de verscheidenheid aan groenten en fruit die men hier in China heeft. Keyro benoemde alle bekende soorten maar we zagen ontzettend veel nieuwe waarvan we de naam niet wisten. Van de groenten kwamen we uit bij het grote vee zoals paarden, varkens en koeien. Andere zaken die ook op de markt werden verkocht waren: schoeisel, potten, pannen, tabak, snoep, vlees, specerijen, kruiden, bamboemanden en nog veel meer om op te noemen.

Opvallend waren de Yi- vrouwen die in hun kleurige kleding hun inkopen deden op de markt. Het Yi-volk is één van de grootste minderheidsgroepen in Yunnan maar minder bekend omdat ze vaak in de bergen wonen. Ze komen meestal alleen naar de drukkere lager gelegen gebieden voor markten en festivals. De Yi-vrouwen dragen traditionele kleurrijke zelfgemaakte kleding.


Prachtige traditionele klederdracht.

De jongere ongetrouwde vrouwen dragen een hoofdtooi van bloemen. Ook zagen we andere volken die in dit gebied wonen: de Chinese moslims en de Han Chinese boeren die met hun waren van en naar de markt kuieren. Op de markt kon je bij de naaister ook je kleding laten maken of verstellen. Ook was het mogelijk je te laten scheren of de haren te laten knippen.


Wijze mannen op de markt.

Na de drukke en warme markt gingen we lunchen in een klein nabij gelegen moslimdorpje. Het eten was lekker (o.a. gestoofde aubergine, sojabonen, prei, twee soorten vlees en rijst) alleen was het jammer dat we continu lastig werden gevallen door de vele vliegen die er rond circuleerden.


En natuurlijk weer een heerlijke lunch.

We bezochten in dit dorp ook nog de plaatselijke moskee waar de lokale mannen net aankwamen voor het middaggebed. Keyro viel nog bijna van de trap en had groot verdriet. Met de minibus reden we verder naar een lokale Boeddhistische tempel die verscholen ligt in de velden. Een rustige plek met helemaal geen toeristen. In de hoofdtempel zagen we honderden beelden van arhats, de eerste volgelingen van Boeddha die de verlichting bereikten. Ze zagen er raar uit met hun lange benen, armen en wenkbrauwen. We liepen door de hoofdtempel verder naar achter het complex in en kwamen bij ruimten waar mensen aan het koken waren, gebedsvlaggetjes zaten te schrijven of gewoon een spelletje mahjong of kaart speelden. Het begon flink te regenen en te onweren en we werden gastvrij ontvangen om erbij te komen zitten.


Prachtige Boeddhistische tempel.

Van een perenboom op de binnenplaats brak een tak af en al snel werden de peren verzameld om op te eten. De kinderen smulden er goed van. Keyro had een nieuwe vriend gevonden in onze gids en chauffeur en week vanaf dat moment bijna geen moment meer van zijn zijde. Onze gids van wie we de naam helaas niet meer weten, sprak nauwelijks Engels maar wist ons met gebarentaal goed duidelijk te maken wat hij bedoelde en wilde vertellen.

Nadat de regen ophield reden we naar een soort museum Ma Bu Ji courtyard. We zagen prachtig houtsnijwerk en onze gids opende gesloten deuren voor ons. We mochten werkelijk overal kijken. We gingen ook naar de tweede etage en daar vandaan hadden we een prachtig uitzicht over de omgeving. In het gedeelte ter nagedachtenis van de paardenkaravanen kregen wij een demonstratie te zien van een lokale oude man. Hij verkleedde zich in de traditionele kledij en poseerde vol trots voor de camera, wat een geweldig oud mannetje!


Ook in China blijken ze echte cowboys te hebben.

Onze gids vertelde ons dat hier vroeger de internationale thee-route (Zijderoute) langs kwam. Paardenkaravanen vervoerden het groene goud naar Tibet, Nepal, Birma, Laos en Vietnam. De paarden droegen bellen om de nek en aan het rinkelen van het soort bel kon je horen welke goederen ze bij zich hadden. Zo was de bel voor thee anders dan die voor bijvoorbeeld porselein of zijde.


Onze gids was Keyro’s grote vriend.

We reden met de minibus een stukje verder en eindigden onze dag bij een Yi dorp dat midden in de rijstvelden ligt. De wandeling naar het dorp voerde ons langs mooie rijstterrassen waar Yi mannen en vrouwen aan het werk waren. We ontmoetten onderweg een Yi vrouw van 85 jaar! Ze wilde helaas niet poseren voor een foto want ze vond dat ze er niet mooi genoeg meer uit zag.


Yi dorpelingen midden in de rijstvelden.

In het dorp ontmoetten wij enkele Yi vrouwen met hun kinderen. Keyro greep deze kans en speelde verstoppertje, deurwachter en kiekeboe met de kinderen. De kinderen hadden grote lol en gingen steeds gekker doen. Na een tijdje liepen we door en kwamen we langs een man die bezig was om een huis van leem te maken. Zijn vrouw kwam ook nog even kijken en schaamde zich dat ze op de foto ging in haar “oude” kleding. Op de terugweg rende Keyro als een kievit over het pad terug naar de minibus.


Werken op de rijstvelden.

Binnen een uur waren we weer terug bij Jim’s Tibetan Hotel. Inmiddels was het 19:00 uur en besloten we om maar meteen te gaan eten. Het was een stuk drukker in het hotel en al snel bleek dat er een groep Nederlanders was aangekomen. In de keuken was het ook drukker en het duurde langer dan de andere dagen om eten te bestellen. Er was binnen geen plaats en daarom aten we lekker aan een tafeltje in de tuin. Ralph had de vegetarische Tibetaanse goulash, Keyro had frietjes met een hamburger en ik had de Fried Noodles met beef. Ronac was uitgeput van de geweldige dag en viel meteen in slaap toen we hem in bed hadden gelegd. Met Keyro speelden we nog een potje kaarten (pesten) en hij begint het aardig te leren.


Keyro wilde iedere avond een potje kaarten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *