Van Chengdu naar Dalí (dag 10)

Op tijd op vandaag om Chengdu weer te verlaten en op weg te gaan naar Dalí. Dalí ligt alweer wat Zuidelijker in China en staat ook bekend als toeristisch hoogtepunt. We wilden eigenlijk naar Lijiang maar vanwege de drukte was hier geen vliegticket meer verkrijgbaar. Met de bus vanuit Kunming zou ons circa 9 uur gaan kosten en dat wilden we de kinderen niet aandoen.

Het plan was daarom vroeg te vliegen naar Kunming en dan meteen een bus te pakken naar Dalí. De vlucht stond gepland voor 7:30uur. Aangezien we graag anderhalf uur vantevoren aan wilden komen op het vliegveld van Chengdu regelden we vooraf een taxi via het guesthouse. Deze pikte ons om 6:00uur uur op (midden in de nacht volgens Keyro).


De volgende vlucht van Chengdu naar Kunming.

Het was uiteraard nog niet druk rond deze tijd. De taxichauffeur bracht ons binnendoor, waarschijnlijk om de tol te vermijden, naar de vertrekhal van het vliegveld waar we mooi op tijd aankwamen. Het inchecken verliep vlotjes en we konden op tijd gaan boarden. Niets verkeerds te zeggen over vliegen binnen China tot nu toe.

De vlucht verliep ook voorspoedig en voordat we het wisten stonden we met onze rugzakken buiten het vliegveld van Kunming.
Probleempje was dat we niet precies wisten waar de bussen naar Dalí zouden vertrekken. De Lonely planet gaf aan dat vertrekplaatsen van de bussen gewijzigd waren naar het Eastern Station. Op internet lazen we weer andere verhalen dus vroegen we het maar eventjes aan de informatiebalie.

De vriendelijke vrouw achter de balie leek te begrijpen waar we heen wilden en schreef het adres op een briefje in het Chinees. Dit zouden we vervolgens aan de taxichauffeur kunnen geven. De eerste taxi leek te begrijpen wat er op het briefje stond en bracht ons naar een busstation waarvan we nu nog altijd niet zeker weten welke het was.


Busstation in Kunming.

Probleem twee was dat alle informatie hier alleen in het Chinees vermeld was, en het busstation was redelijk groot. Willekeurig een kaartje kopen leek me niet zo’n goed plan dus gingen we eerst op zoek naar een Engelssprekend iemand. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Er was een informatie medewerkster aanwezig die ons duidelijk kon maken aan welke balie we kaartjes konden kopen maar we hadden meer vragen zoals, waar vertrekken de bussen? Hoe geven we aan hoe laat we willen vertrekken? Moeten we betalen voor Ronac? Kan Keyro een eigen zitplaats hebben?

Na nogmaals vragen werd ik meegenomen naar een andere balie waar op dat moment de enige beetje Engelssprekende Chinees geronseld werd om mij te helpen. Met wat handen en voeten werk lukte het me om haar op papier te zetten wat we wilde, zodat ik dit alleen nog maar aan de balie af hoefde te geven.


In de bus van Kunming naar Dalí.

De rijen waren lang maar liepen vlot door. Al snel had ik een aantal tickets in handen voor een bus naar een bestemming, vertrektijd 11:00uur, lekker op tijd dus. Onze rugzakken moesten nog even door de X-ray en 15 minuutjes later zaten we in een busje richting Dalí. De rit zou tussen de 4-5 uur duren, onderweg maakten we nog een redelijk lange stop om iets te eten waardoor het eerder 5 uur werd als 4 uur.

Aangekomen in Dalí viel het ons op het eerste gezicht een beetje tegen. We verwachten een “kleinere” stad, maar kleiner in China blijkt nog steeds heel groot. Het busstation van Dalí ligt ook uit het oude gedeelte en is niet erg fraai.
We hadden meteen al moeite om een taxi met meter te regelen, een teken dat het toeristisch gehalte hier erg hoog lag. De eerste paar taxi’s direct naast het busstation wilden meer geld hebben en weigerden ons voor minder mee te nemen. We liepen dus 50 meter verder waarna het ineens wel mogelijk was een taxi te krijgen met meter. De taxichauffeur belde zelfs met zijn mobiele telefoon naar het hotel om er achter te komen waar het precies was.

Het bleek nog een flink stuk rijden te zijn naar het oude gedeelte van Dalí. We hadden onze overnachting nog op de valreep kunnen regelen bij Jim’s Tibetan Guesthouse/hotel. We wilden eigenlijk de driepersoonskamer maar deze zat al vol. Alleen de vierpersoonskamer was nog vrij dus boekten we deze maar maar ca. 50Y meer.

De taxichauffeur had nogal wat moeite om het hotel te vinden dat net iets buiten het oude centrum lag. Eenmaal aangekomen stapte de eigenaar Jim al naar buiten om ons te verwelkomen en te helpen met de rugzakken. Een aardige vent die ook nog wat woordjes Nederlands spreekt. Wat blijkt, hij heeft een Nederlandse vrouw waardoor het hotel een paar Hollandse tintjes gekregen heeft.

Het hotel zelf zag er super uit. Heel fraai gedecoreerd met verschillende attribuutjes en een mooi tuintje waarin je lekker kunt zitten. Achterin was er een schommel voor de kids en er stond voorin allemaal speelgoed zoals wat kinderfietsjes en een heuse kindercrosstrainer.


Met al dat speelgoed amuseerden de kids zich prima.

Er was zelfs een klein zwembadje waar een meisje van een jaar of 6 in zat. Het bleek het dochtertje van Jim te zijn, July. Grappig, ze sprak Nederlands met een Engels accent en natuurlijk Chinees. Ze zag er vreemd genoeg totaal niet Chinees uit en had genoeg te vertellen.

Onze accommodatie bestond zelfs uit twee kamers zodat we Keyro of Ronac apart konden leggen, ideaal. Verder zag het er allemaal netjes uit, een aanrader dit hotel.

De dag was al ver om dus we besloten niet meer weg te gaan maar lekker wat in het restaurant van het hotel te eten. Ze hadden een goede kaart met een aantal Tibetaanse gerechten erop. Vanessa bestelde de fried Noodles, voor keyro de spaghetti bolognese en ik bestelde de Tibetaanse hotpot met Yak. Voor de kids bestelden we nog wat spinazie erbij.


Heerlijke Tibetaanse hotpot met yak.

De hotpot is iets wat in China vaker gegeten wordt. Een grote pan met kokend bouillon waarin verschillende ingrediënten gekookt worden. Mijn hotpot bevatte o.a. Yakvlees, erg lekker, noodles, groenten, tofu, kaas en ik weet niet war allemaal. Veel te veel om op te eten in ieder geval. Vanessa hielp ook niet echt mee waardoor ik met moeite de helft opat.

Na het eten verkende ik met Keyro nog eventjes het dakterras van het hotel. Op dit kleine terras had je een redelijk mooi uitzicht over het oude gedeelte van Dali en het omringend gebergte. Het is toch wel een heel mooi plaatsje als je het zo ziet in de schemering, ik ben benieuwd hoe het gaat als we morgen de omgeving gaan verkennen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *