De Chinese muur (dag 5)

We hadden een tour naar de Chinese muur geboekt via het Templeside guesthouse. We werden iets over 7:00 uur opgehaald door de gids. Het bleek dat er nog twee gezinnen (Noors koppel met drie kinderen en een Spaans koppel met twee kinderen) uit ons guesthouse dezelfde tour hadden geboekt. Het zou dus een beetje een kindertour worden.

We haalden nog een ander (Frans) koppel op en vertrokken daarna richting de graf tombe van keizer Wanli in de buurt van Changling . Na ongeveer een dik uur rijden kwamen we daar aan. Onze gids, Ryn, gaf ons uitleg en liep zoals alle gidsen hier voorop met zijn vlaggetje te wapperen. We volgden hem braaf zo snel als we konden door het mooie park naar de tombe.

Keyro wilde snel naar binnen en was erg nieuwsgierig. We daalden de trap af de tombes in. Eenmaal beneden vond Keyro de tombe maar tegenvallen. Het was maar “gewoon” een grote rode kist en twee rode kleintjes. Keizer Wanli werd hier in 1620 begraven samen met zijn twee jonge vrouwen. Veel arbeiders hebben zes jaar lang aan deze tombe gewerkt. In de centrale hal zagen we de tronen van keizer Wanli en zijn vrouwen. We liepen weer naar boven en daar was het al flink warm aan het worden.

Vlak voordat we verder reden hielden we een plasstop bij openbare toiletten. Wat zal ik zeggen over de toiletten hier in China? Nou, het is niet meer dan een pot in de grond en het is echt te ranzig voor woorden. De penetrante geur komt je bij de ingang al te gemoed en is niet te omschrijven zo smerig. Er zit een soort pot in de grond en daar moet je dan je behoefte op doen. Met een beetje geluk heeft de voorganger het toilet schoon achter gelaten maar dit lijkt hier in China een zeldzaamheid te zijn. Ik dacht dat de toiletten met bijvoorbeeld carnaval smerig waren maar hier kom je echt van alles tegen. Urine, ontlasting, doekjes, spuug, ja zelfs op het toilet wordt er gerocheld!

Voor mannen iets het urineren gemakkelijker dan voor vrouwen. Wij moeten onze broek om laag doen, door de knieën zakken, plassen en broek weer ophijsen. Wel opletten dat je de broek niet op de grond laat zakken anders heb je er een probleem bij. Snel de handjes wassen en vlug weer naar buiten waar je frisse lucht in kunt ademen.


De jade winkel was toch wel leuk.

We vervolgden de weg en maakten een stop bij een super commerciële Jade-fabriek. Jade is een steen met een prachtige glans (na bewerking) en is in prachtige kleuren te krijgen. Afhankelijk van kleur, transparantie en patroon wordt de waarde ingeschat. Volgens mij kun je hier aardig wat zakken yuan (of euro) uitgeven voor een klein dingetje van jade.

We hadden hier ook meteen de lunch en deze prima geregeld. Er was keuze uit diverse gerechten die op een draaiplateau op tafel werden geserveerd. Het smaakte goed alleen was het jammer dat de kinderen ons weinig rust gaven om te kunnen eten.

Na de lunch vervolgden we de weg naar de Grote Muur. We deden allemaal even de ogen dicht en werden een kwartier voordat we er waren weer wakker. We bezochten het gedeelte van de Muur bij Mutianyu. Natuurlijk is de Muur één van de grootste toeristische trekpleisters ter wereld. Eenmaal uit de bus was het weer haasten om Ryn bij te houden en even later stonden we weer 15 minuten te wachten voor niets. Dat zijn dus de vervelende nadelen van een tourgroep dat je niets in eigen tempo kunt doen.


op de Chinese muur.

Keyro moest nodig plassen en met hem ging ik naar stukje gras met bosje want hij kon het niet langer ophouden. Op zich niet zo’n probleem want de Chinese kinderen plassen ook overal waar het ze uitkomt. Baby’s dragen zelfs geen luiers maar hebben gewoon een gat in hun broek om uit te plassen. We konden via een pad naar boven lopen of per stoeltjeslift gaan. Met de kinderen leek het ons gemakkelijker met de stoeltjeslift en we kochten de kaartjes hiervoor.


In de kabelbaan op weg naar de Chinese muur.

Ik stapte samen met Keyro in een stoeltje en Ralph nam Ronac op zijn schoot. In Nederland zou zo iets natuurlijk niet mogen maar hier kan het dus gewoon. Binnen 10 minuten zetten we onze eerste stap op een stukje gerenoveerde muur. Wat een immens groot bouwwerk en overweldigende bouwconstructie.


Ook Ronac kan zeggen dat hij over de Chinese muur gelopen heeft.

De muur werd gebouwd door keizer Wan lI Chang Cheng en diende ervoor om het noorden te beschermen tegen aanvallen van nomadenstammen uit de steppes. Het bouwwerk stamt uit de 15e eeuw en strekt zich over circa 4000 kilometer uit. De muur bij Mutianyu kronkelt over een bergkam en langs beboste ravijnen. We liepen een flink stuk over de Grote Muur en ik verbaasde mij dat er veel minder toeristen waren dan ik had verwacht.


Mission accomplished!

Op sommige momenten heerste er rust en gingen we helemaal op in deze indrukwekkende omgeving. Keyro liep als een kievit en rende zelfs over sommige gedeelten, wat een energie zit er toch in dat mannetje. Ronac liep met zijn kleine korte beentjes ook een stukje over de Grote Muur te stappen. Wat is dit genieten zeg!


Het was wel warm op de muur maar Ronac drinkt gelukkig voldoende water hier.

Na een wandeling van ongeveer anderhalf uur waren we weer terug bij de stoeltjeslift. Terwijl Ralph en Ronac de lift namen ging ik met Keyro via een soort rodelbaan naar beneden. Keyro omschreef dit toen we beneden kwamen als “vet cool”.

We begonnen aan de terugreis en kwamen rond 17:30 uur aan bij nog een laatste commerciële stop bij een zijdefabriek. We kregen eerst informatie over de zijderups en dit was voor Keyro leuk en leerzaam. Vervolgens gingen we naar boven waar ze ons zijde dekbedden wilden verkopen. Gelukkig hadden de verkoopsters meer interesse in onze kleine Ronac. Niet veel later lagen alle kinderen lekker ongedwongen te rollebollen op een van de “proef”bedden.


Invasie van kinderen in het zijdemuseum.

We namen ook nog een kijkje in de kledingwinkel waar alles van zijde te koop was. Keyro en Ronac wonnen opnieuw de aandacht met hun charmes van het verkooppersoneel. Er werd zelfs een of ander duracell ezeltje gehaald die muziek kon maken. Ronac vond dit echt fantastisch. We gingen weer naar buiten waar we nog snel een ijsje kochten die we in de bus op aten.


Spicy stokjes met heerlijk eten.

We werden rond de klok van 19:00 uur weer afgezet in de buurt van onze hutong. We liepen naar huis en gingen ons eerst douchen. Ralph haalde bij twee eetstalletjes in de hutong vlees-, vis en noodle spiesjes. Keyro kon het nog net eten maar voor Ronac was het toch iets te pittig. We gingen lekker naar bed en vielen snel in slaap dromend over de prachtige en indrukwekkende Grote Muur.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *