Sneeuwkettingen en files

Vanmorgen werden de laatste spullen ingepakt en in de auto gezet. We aten nog een broodje en gingen om 08:30 uur weg. Het had vannacht licht gesneeuwd en we vroegen ons af of we het lichte heuveltje naar de grote weg op zouden komen. René reed voorop en zijn banden begonnen op het laatste stukje flink te spinnen. Met heel veel moeite kwam de auto net boven. Helaas hadden wij wat gas terug moeten nemen omdat René moeite had met boven komen en zo haalden wij het dus ook niet. Wij waren natuurlijk ook nog eens zwaarder beladen en dat werkte ons ook een beetje tegen. De auto begon te glijden en Keyro zag het kleine afgrondje naast hem steeds dichter bij komen. Pappa zette de auto op de handrem en mamma moest achter het stuur gaan zitten.

Samen met Rob en René duwde hij de auto weer recht de weg op. Het lukte uiteindelijk niet om de circa 10 meter lange heuvel op te komen en daarom moesten alsnog de sneeuwkettingen onder de auto gelegd worden. Met al die technische mannen was dat snel gebeurd. Bij de auto van Rob en Camielle werd uit voorzorg en veiligheid ook de sneeuwkettingen er onder gedaan. Boven gekomen konden de kettingen er weer onder vandaan en hadden we al 45 minuten vertraging. We sloten daarna direct aan in het langzaam rijdend verkeer.


Helaas toch nog sneeuwkettingen nodig.

We moesten door verschillende dalen en zo kregen we meteen nog een extra vertraging. Uit verveling deed ik mijn ogen maar dicht en sliep ik een paar uur. Toen ik weer wakker werd zaten we al op de snelweg. Ook kregen we in Zuid Duitsland nog enkele files maar uiteindelijk kon pappa toch nog redelijk goed doorrijden. We stopten onderweg bij een Burger King restaurant en daar aten we hamburger met frietjes! We moesten nog een aantal uren rijden en op het laatste uur sloeg de verveling echt toe.

Bumba had ik ondertussen wel gezien en naar buiten kijken was ook niet echt interessant meer want het was donker geworden. Uiteindelijk wist mamma me rustig te houden door liedjes met mij te zingen. Keyro was door de verveling in slaap gevallen. We waren uiteindelijk rond 18:30 uur thuis en daar kreeg ik nog lekker wat te eten. René, Katja, Allek, Rob, Camielle, Lauren, Keyro, pappa en mamma bedankt voor alle leuke belevenissen tijdens mijn allereerste wintersportvakantie! Ik heb er overal van genoten en kijk nu al uit naar de volgende wintersportvakantie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *