Chetumal – Tulum – Playa del Carmen (dag 13)

Onze laatste reisdag met de auto was aangebroken. Na het ontbijt werd de auto nog een keer ingepakt en zo begonnen we aan onze laatste 325 kilometer. We reden ongeveer twee uur over een saaie rechte weg met af en toe wegwerkzaamheden. Ik kon gelukkig de Disney film van Robin Hood op mijn dvd-speler kijken.


“El Trenecito”

We stopten bij het dorpje Tulúm Pueblo waar we vlakbij de ruïnes van de oude Mayastad Tulúm zouden bezoeken. Vanwege de ligging dichtbij Cancun en Playa del Carmen zijn deze ruïnes super toeristisch. We zagen veel Amerikanen, veel souvenirwinkeltjes en amusement / vermaak voor de toeristen. Hier reed ook een speciaal toeristentreintje “El Trenecito” naar de ingang van het ruïnecomplex zodat men niet hoefde te lopen. Het bleek echt een ritje van een paar minuten te zijn maar ik vond het wel leuk.


Tulúm

Hier bij Tulúm is geen oerwoud en de ruïnes liggen op een 12 meter hoge klif aan de Caribische zee. Het was erg warm en ik was flink aan het zweten. Via een gat in de ommuring kwamen we binnen in het complex. Over de prachtig aangelegde paden en goed onderhouden grasperken liepen we langs de ruïnes. Overal zagen we hagedissen en leguanen in de zon zitten. De ommuurde stad strekte zich in de lengte uit over de rotsen langs de zee en het was in het verleden een belangrijk religieus centrum. Ook was Tulúm een belangrijke handelsplaats van de Maya’s en het enige fort dat aan zee werd gebouwd. Zo kwamen hier land- en zeeroutes bij elkaar en werd er waarschijnlijk zelfs handel gedreven met de binnenlanden van het huidige Guatemala via de Río Motagua. Binnen in “El Castillo” staken de Maya’s vuur aan en het licht van dit vuur scheen door twee openingen in de muur aan de zeezijde. Het doel hiervan was om de zeelui veilig tussen de vele rotsen door te loodsen.


Leguaan op de uitkijk bij Tulúm.

Tulúm heeft voorheen waarschijnlijk bekendgestaan onder de naam Zama, wat ‘stad der ochtendstond’ betekend. Tulúm is ook het Yucatec-Maya woord voor hek of muur, en de muren rondom het complex dienden ertoe dat het fort van Tulum bescherming bood tegen een invasie.
We liepen verder rond en kwamen langs de Tempel van de Fresco’s en “El Castillo”. Vanaf de klif hadden we een prachtig uitzicht over de azuurblauwe maar woeste zee. Pappa en mamma vonden de zee te woest en de golven te hoog en ik mocht helaas niet zwemmen. Wel bleef ik lang staan kijken bij het uitkijkplatform. Wat een uitzonderlijk mooie lokatie voor een stad is dit.


Lachen op de foto met Ronac en pappa.

Na onze rondwandeling namen we “El Trenecito” terug en zijn we nog lekker iets gaan eten. Ik at bijna een heel bord met papas fritas leeg. Ondanks dat alles erg toeristisch was, smaakte het eten er niet minder door. Ons laatste stukje per auto ging naar Playa del Carmen en het stadsdeel Playacar waar ons hotel zich bevindt. We hadden de verkeerde afslag maar via de volgende afslag kwamen we er ook. We moesten onze hotelvoucher laten zien aan een beveiligingsmannetje voordat we de hotelzone mochten betreden. We moesten nog een aardig stukje rijden en een aantal diepe topes trotseren voordat we bij het hotel aankwamen.

We parkeerden de auto en checkten in bij RIU Hotel Yucatán. Alles werd uit de auto gehaald en naar onze kamer gebracht. We bleven niet te lang op onze kamer en in het hotel want de huurauto moest ingeleverd worden. We zouden naar het stadskantoor in Playa del Carmen moeten gaan maar de receptioniste zei dat we het ook bij het winkelcentrumpje in Playacar konden proberen. We reden hier naar toe en leverden de auto daar af. Wat een goede tip van de receptioniste want dit kostte een stuk minder tijd. Alles werd afgehandeld en er waren gelukkig geen gebreken aan de auto.

In totaal hebben we deze vakantie bijna 2500 kilometer met de auto afgelegd. Soms zijn we de weg kwijt geweest, verkeerd gereden, topes rustig en hard overgereden, diverse controles gehad maar uiteindelijk hebben we veilig en zonder pech of ongelukken Playa del Carmen bereikt. Opnieuw is gebleken dat pappa een prima chauffeur is die zich overal aanpast en mamma redelijk goed kan navigeren. ’s Avonds inspecteerde ik met pappa nog het zwembad en het strand maar het was helaas al te laat om een frisse duik te nemen. Komende dagen krijgen we wat meer rust, hoeven we niet meer te rijden en kunnen we lekker gaan relaxen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *