Campeche – Villahermosa (dag 7)

Na het ontbijtbuffet stapten we weer in de auto. We hadden een rit van ca. 380 kilometer voor de boeg. De rit zou voor een groot gedeelte langs de golfkust gaan met zicht op de golf van Mexico. We waren nog maar net onderweg of de eerste inspectiepost diende zich aan. Pappa hield zich een beetje van de domme dit werkt meestal het beste om zo snel mogelijk weer door te kunnen. Hij moest zijn rijbewijs laten zien en de achterbak werd geïnspecteerd. Dit soort controles zie je vaak in Mexico en kan worden uitgevoerd door politie, militairen (met grote geweren) of douane bij de staatsgrens. Al snel mochten we weer verder rijden.


Onze auto tijdens de rondreis.

We kwamen door het dorpje Champoton door pappa en Keyro al snel “champignon”genoemd omdat ze naam niet konden onthouden of het gewoon leuk vonden. In dit plaatsje vloeide er voor het eerst Spaans bloed op Mexicaanse bodem. Francisco Hernández de Cordoba raakte hier in gevecht met de Maya’s.


Vissersbootje langs de kust.

We reden over de leuke boulevard en zagen veel vissersbootjes. Ook waren er veel fregatvogels en pelikanen. We volgden de kustweg en kregen de ene na de andere controle maar overal mochten we of door rijden of er volgde een korte inspectie.


Pelikaan langs de kust bij Champoton.

Via de Puente la Unidad (een tolbrug) kwamen we op het eiland Carmen. Ooit was dit een pirateneiland. In de voorstad van Ciudad del Carmen gingen we tanken en aten we een pizza bij Domino’s. Mamma had duidelijk uno pizza y dos sprite besteld maar dat was duidelijk verkeerd begrepen. We kregen twee mega familiepizza’s en geen sprite. Nou ja, niet erg want pizza kun je ook wel koud eten. We reden door Ciudad del Carmen en kwamen via de Puente Zacatal (opnieuw een tolbrug) aan bij de staat Tabasco. Ook hier weer veel controles en in totaal hedden we er vandaag wel acht gehad.

We reden rond de klok van 15:30 uur de hoofdstad van de staat Tabasco binnen, Villahermosa. Een miljoenenstad gegroeid uit een nederzetting aan de rivier de Grijalva. Het is een grote, moderne en rijke stad en dat was te merken aan het vele verkeer. De routebeschrijving naar het hotel leek niet helemaal te kloppen en we reden langs alle kanten van het hotel maar zagen geen ingang. Uiteindelijk bleek dat je de oprit van een ander hotel moest volgen om bij het Hyatt Hotel te komen.


Met z’n allen in het zwembad.

Het was een luxe hotel en onze auto werd zelfs voor ons geparkeerd. De behulpzame bell-boy Bernarde deed er alles aan om het ons naar onze zin te maken en vertelde ons over alle faciliteiten van het hotel. We gingen nog lekker zwemmen in het zwembad van het hotel. Na het spetteren konden we heerlijk loungen op de speciale “hemel”bedden met gordijnen.


Ronac op het hemelbed met pappa.

We waren allemaal moe van de lange rit en gingen op tijd naar bed. Morgen hebben we opnieuw een lange rit voor de boeg naar San Cristóbal de las Casas.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *