Dag 3; Het wereldberoemde Kremlin

Het zonnetje scheen alweer vroeg door het raam naar binnen en ik deed om 7:30 uur mijn oogjes open. Nadat ik lekker had gedoucht, met warm water deze keer, at ik een lekker bordje muesli en een boterham met smeerkaas. We liepen rond 10:00 uur naar de overkant en rond 10:45 uur liepen we naar de metro om naar het beroemde Kremlin te gaan.

We stapten uit bij het metrostation en toen we weer boven de grond waren stonden we naast het nieuwe gebouw van de bibliotheek. Voor de bibliotheek staat het standbeeld van Fjodor Dostojevski, een van de bekendste auteurs uit de Russische literatuur. We liepen door en kwamen bij de Drievuldigheidstoren waar de ingang en kaartverkoop was voor het Kremlin. Na een controle mochten we doorlopen en betraden we de zetel van de Russische regering en de residentie van de Russische president.


De drievuldigheidstoren,één van de ingangen van het Kremlin.

Doordat de regering hier zetelt is minder dan de helft van het Kremlin toegankelijk voor publiek. Voorheen was het Kremlin citadel van de tsaren en het hoofdkwartier van de Sovjet- Unie. Het is dus al eeuwenlang het symbool van de macht van de overheid. De naam Kremlin is afgeleid van het Russische woord кремль (kreml), dat versterkte stadskern betekent. Het Kremlin ligt aan het Rode plein, op de linkeroever van de rivier de Moskva en is omsloten door de Kremlinmuur. De ommuring van het Kremlin was aanvankelijk van hout en werd in 1367 vervangen door muren van witte natuursteen, vooral om de stad te beschermen tegen de Mongolen. Aan het eind van de 15de eeuw liet tsaar Ivan enkele vooraanstaande Italiaanse architecten een nieuw complex ontwerpen. Zij ontwierpen de Maria Hemelvaartkathedraal en het Facettenpaleis. We liepen langs het Staats Kremlinpaleis, gebouwd voor de congressen van de Communistische Partij maar heeft nu een culturele functie.


Het tsarenkanon , schijnbaar het grootste kanon ter wereld, wat een joekel zeg!

We kwamen uit bij een groot tsarenkanon van maar liefst 40 ton. We vervolgden onze wandeling langs de klokkentoren van Ivan de Grote en hiervoor staat de enorme Tsarenklok. Deze klok is de grootste klok ter wereld en weegt meer dan 200 ton. Toen zij uit de klokkentoren viel bij een brand werd er van de resten rrn nieuwe gemaakt. Bij een volgende brand werd koud water over de hete klok gegoten en hierdoor brak een stuk af, dit stuk ligt naast de klok.


De gigantische Tsarenklok.

Uiteindelijk kwamen we bij het kathedraalplein, werkelijk een prachtig plein met een heleboel kathedralen met prachtige gouden torentjes. We bezochten als eerste de kathedraal van de aartsengel, de jongste kathedraal van het Kremlin. De ontwerp is een mix van vroeg-Russische en renaissancearchitectuur. In deze kathedraal zijn sinds 1340 de Moskouse grootvorsten en tsaren begraven. Op de muren, zuilen en koepels zijn prachtige fresco’s geschilderd. In het Russische kerken is het verboden om standbeelden te gebruiken.


De Verkondigingskathedraal.

De volgende kathedraal die we bezochten was de Verkondigingskathedraal. De kathedraal staat naast het Facettenpaleis dat gebruikt werd als troon -en banketzaal. Het interieur van de kathedraal is volledig beschilderd met fresco’s in warme kleuren. In de centrale koepel is een schildering van Christus Pantocrator. De iconostase wordt beschouwd als een van de mooiste in Rusland en er hebben dan ook drie van Russische iconenschilders aan meegewerkt. De iconostase scheidt de ruimte der gelovigen van het heilige der heiligen, een symbolische grens tussen geestelijke en het tijdelijke. In de Russisch-orthodoxe kerk worden de iconen gebruikt voor zowel erediensten als voor het onderwijs.

Als laatste gingen we naar de Maria-Hemelvaartkathedraal die in de 14de eeuw de belangrijkste was in Moskou. Hier werden de tsaren gekroond en vooraanstaande mensen van de orthodoxe kerk begraven. Bijna alle leiders van de Russchisch-orthodoxe kerk hebben in deze kerk hun graf. Natuurlijk hadden Allek en ik tussendoor ook nog de tijd om wat te rennen en te spelen op het plein.

Na het bezoek aan de kathedralen liepen we naar een prachtig aangelegd park waar ik lekker op een bankje mijn boterhammetje op kon eten. Het was erg warm en iedereen begon honger te krijgen. We liepen uit het Kremlin en gingen in het foodcourt bij het Alexanderpark iets eten. Pappa en mamma haalden worstjes, een kipspies, aardappeltjes en nog meer maar ik ging stiekem bij Rene Pelmeni eten, die vind ik veel lekkerder.


Camielle eet lekker pelmeni, hmmm.

Na het eten haalde ik samen met mamma een lekker ananas ijsje. Vanwege het mooie weer liepen we nog even naar het Rode plein en de “Unnekerk” voor een paar foto’s met een strak blauwe lucht op de achtergrond. Op het plein liepen weer talloze Russische opgedirkte vrouwen met korte rokjes en centimeters hoge hakken. Zelfs de politieagentes lopen hiermee? Lijkt me bij een achtervolging niet echt gemakkelijk rennen. De Russische vrouwen besteden in ieder geval veel zorg aan hun uiterlijk en zijn ook een leuke bezigheid om naar te kijken.


Impressie van het wereldberoemde rode plein.

De Nederlandse vrouwen kunnen hier nog een voorbeeld aan nemen. Vervolgens liepen we langs de rivier de Moskva naar de Christus Verlosserkathedraal, jawel de allerlaatste kerk voor vandaag. We kwamen nog langs het graf van de onbekende soldaat. Hier brand een eeuwige vlam die brandt voor alle Russen die vielen in de Tweede wereldoorlog. \


Samen met mijnheer beer wacht lopen bij het graf van de onbekende soldaat.

De originele kathedraal werd door Lenin opgeblazen en er werd een openlucht zwembad gemaakt op de plaats waar de kerk stond. Rond 1994 werd gestart met de wederopbouw van de originele kathedraal. Het geld voor deze wederopbouw zou voornamelijk moeten komen van rijke particulieren, van de Russische kerk en rijke multinationals maar in de praktijk kwam merendeel van het geld uit het staatsbudget. Helaas was de kathedraal al gesloten maar vanaf de nabij gelegen brug hadden we een goed uitzicht over de stad en het Kremlin.


Pappa en mamma in een romantische bui bij de Christus Verlosserkathedraal, gelukkig lag ik rustig te slapen.

We namen de metro en keerden terug naar Arbatskaja om daar iets te gaan eten. We kwamen uit bij een Cubaans restaurant maar zonder echte Cubaanse gerechten op de menukaart. Helaas bleek het restaurant geen succes te zijn en duurde het lang voor de eerste bestelling kwam. Iedereen kreeg afzonderlijk zijn gerecht, zelfs degene met het zelfde gerecht, en de bestelde aardappelen ontbraken. De mededeling was dat ze te weinig aardappelen hadden. Het meeste eten was koud en uiteindelijk moesten we ook nog (te) veel betalen. Het enige leuke van het restaurant was dat er live-muziek was en wel Spaanstalig. We waren rond de klok van 22:00 uur weer terug in ons appartement waar pappa, Rene en Rob zich te goed deden aan wodka met worst.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *