Silvretta Nova (dag 6)

Het was vandaag voor de verandering eens prachtig weer. Overal lag een dikke laag sneeuw te blinken onder de strak blauwe lucht. Soms leek het wel wat op een wonderlijke sprookjeswereld. We reden met de auto naar het dorp Gaschruns. Het is een authentiek gebleven dorp aan het einde van het Montafon dal. Ook hier heb je toegang tot het Silvretta Nova skigebied. Met de Versattlabahn gingen we naar boven naar het op circa 2100 meter gelegen Nova Stoba restaurant. We moesten een klein stukje bergafwaarts lopen maar pappa had een beter idee om beneden te komen. Ik moest op zijn snowboard gaan zitten en samen gleden we heel hard naar beneden. Dat was gaaf zeg!


Samen met pappa en mamma op de piste

Op het terras voor Nova Stoba was het een drukte van ja welste. Er klonk harde muziek en iedereen zat al in de zon te genieten van een glühwein, heisse Choko of Weiss bier. Ik vond het er meteen gezellig. Roy en Roel waren nog even mee naar boven gegaan maar zij vertrekken vandaag helaas al terug naar huis. Roy heeft een knieblessure van het snowboarden en Roel heeft waarschijnlijk een ontsteking aan zijn verstandskies. Jammer, we zullen ze de laatste dagen zeker gaan missen.
Ik speelde lekker in de sneeuw tussen de zwarte piste en het terras. Pappa en mamma gingen tussendoor om en om snowboarden. Toen ze samen wilden gaan, ben ik wel eventjes gaan protesteren. Anke nam echter een bordje frietjes mee en toen was ik al heel snel vergeten dat ze weg waren.


Het skieën ging steeds beter.

Ik bleef ’s middags nog een keer bij Anke en Roger terwijl pappa en mamma gingen snowboarden. Anke heeft vandaag ook niets gedaan omdat zij ook een lichte blessure aan haar been had. Rob was gisteren ook verkeerd gevallen en had een lichte blessure aan zijn schouder maar hij ging vandaag toch weer stoer de piste af. Wat blessures betreft is het wel een slagveld aan het worden. Hopelijk blijft het hier bij en krijgen we niet nog meer gewonden in ons midden. Gelukkig zijn de twee grootste waaghalzen (René en pappa) nog steeds ongeschonden de (off)pistes af gekomen. Je zou toch verwachten dat zij wel wat voorzichtiger zouden doen gezien hun gezinnetje maar niets is minder waar. Ze proberen elkaar af te troeven en weten soms niet van ophouden. Vandaag zijn ze van een ongeprepareerde zwarte piste afgegaan. Volgens allebei de meest gave piste die ze ooit hebben gedaan? Het zal allemaal wel.

Spelen op de berg met prachtig uitzicht.

We zijn ’s avonds weer bij restaurant Stern gaan eten. Iedereen nam een natur schnitzel en ik kreeg de Niels Holgerson schotel. Voor de laatste keer frietjes met een Wienerschnitzel. Ik maakte nog avances bij een jonge fraulein. Samen hebben wij elkaars speelgoedautootjes bewonderd. Helaas was de tijd samen te kort om naam en telefoonnummer uit te wisselen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *