Schoolvoetbaltoernooi

Net zoals vorig jaar mochten de groepen 7 en 8 mee doen aan het schoolvoetbaltoernooi georganiseerd door Maastricht Sport. Met een aantal jongens uit onze klas en drie jongens uit de andere klas vormden we een team. Het team bestond uit een aantal voetballers maar er deden ook  een paar klasgenoten die niet bij een voetbalclub spelen mee. We speelden vier wedstrijden op Sportpark West (RKVVL Polaris). De eerste wedstrijd was tegen de Petrus en Paulus school uit Wolder en ik stond tegenover een aantal bekenden uit mijn voetbalteam van Leonidas.

We gingen super van start en wonnen meteen. De volgende wedstrijden werden ook gewonnen. Ik werd door onze coach, meester Ramon, centraal op het middenveld gezet, een plek waar ik normaal niet speel. De laatste wedstrijd waren we er niet helemaal bij en werd er verloren. Ondanks dat eindigden we als eerste in onze poule en moesten we de halve finale spelen. We speelden in de halve finale gretig en fel. Ik gaf een mooie voorzet waaruit gescoord werd en niet veel later wist ik zelf de bal binnen te schieten. We wonnen de wedstrijd met 5-0. De finale zal volgende week vrijdag gespeeld worden in het Geusselt stadion.

Wandelen rondom Noorbeek

We hadden vandaag afgesproken met de familie Vrijhoeven om een stuk te gaan wandelen. Helaas belde Maurice de afspraak af omdat Tim in de nacht ziek was geworden. Wij besloten om toch te gaan wandelen. We reden naar Noorbeek een klein dorp in het Limburgs Heuvelland. Het is een van de meest zuidelijkst gelegen plaatsen in Nederland. Het dorp ligt verscholen in het dal waar de beek de Noor door heen loopt.

We parkeerden de auto op een centrale parkeerplaats in het dorp. Op de kaart zochten we een wandeling uit en we gingen op weg. We kwamen langs de prachtige Sint Brigade kerk. Het is gebouwd rond het jaar 1500.  Sinds 1634 wordt elk jaar op de tweede zaterdag na Pasen door de Jonkheid (ongetrouwde mannen) in een naburig bos met circa dertig versierde trekpaarden de Brigida-den gehaald.

Bij terugkomst wordt de den s’ avonds door de getrouwde mannen met “sjtiepen” (ronde lange houten richtpalen) recht gezet. Na het opzetten van de den kan de kermis beginnen. Het is ter herinnering aan de gevreesde veeziekte de pest die in 1634 in Noorbeek heerste. De H. Brigida werd aangeroepen om deze ziekte uit te roeien en het wonder geschiedde. We hadden het dorp al snel achter ons gelaten en liepen door een prachtig landschap.

Meidoornhagen, boomgaarden, akkers en grasland passeerden we. In de kale bomen zagen we veel groene bollen. Het bleek om de maretak (ook wel mistletoe of vogellijm genoemd) te gaan. Het is een halfparasiet die in de bomen groeit en alleen goed gedijd in kalkrijke bodem. In dit gebied is dat dus het geval en de bollen waren al snel niet meer te tellen zoveel waren het er. De plant is beschermd en je mag hem dus niet plukken. De maretak zit vooral in populieren en appelbomen en zuigt met zijn wortels de voedingssappen van zijn gastheer weg. Het is een halfparasiet omdat de plant zelf doormiddel van zijn bladeren en zonlicht toch ook zelf voedsel kan produceren.

Er gaan verhalen rond over de geneeskrachtige werking van de maretak. Zo wordt de plant te hulp geroepen in strijd tegen diabetes, reuma, wintervoeten, onvruchtbaarheid etc. Ook zou je er slangen mee kunnen verjagen en wordt de maretak gebruik door heksen. In onze cultuur kennen wij de maretak van het mogen kussen van je geliefde als je onder de maretak door loopt. Tijdens onze wandeling liep de route over akkers en door weilanden.

De eigenaren hebben toestemming gegeven om over het land te lopen. De doorgang naar de weilanden gaat via het draaihek (stegel). Deze stegelkes kom je overal in het Heuvelland veel tegen en hielden vroeger het vee binnen het weiland. Na een paar kilometer wandelen verruilen we het Nederlandse grondgebied voor het Belgische grondgebied.

We volgen een pad omhoog en hebben zo een schitterend uitzicht over het hele gebied. De laatste paar kilometers gaan door wat akkers en zijn niet echt mooi dus stappen we flink door. Het moet ook wel want het is flink koud. Het laatste stukje is weer afdalen naar Noorbeek en de parkeerplaats. Snel naar huis gereden en daar een lekkere warme chocolademelk met slagroom gemaakt om weer een beetje op te warmen, heerlijk.

Halfvastenstoet Maaseik

Voor het eerst gingen we naar een Halfvastenoptocht. Halfvasten (Laetare) vind plaats op de vierde zondag in de vastentijd.  Na het echte carnaval begint op Aswoensdag de christelijke traditie van het 46 dagen vasten (40 dagen vasten, de zes zondagen niet) tot Pasen. Het is bedoeld als een periode van bezinning tot het Paasfeest. Vroeger zagen mensen op tegen de vastenperiode.

Er mocht dan zoveel niet, bijvoorbeeld geen snoep, geen vlees, geen seks, men moest zich van de kerk veel ontzeggen. De laatste dagen voor het grote afzien begon, werden de bloemetjes nog even flink buiten gezet, carnaval dus. Flink los gaan met eten, drinken en feesten. De functie die carnaval vroeger had, heeft het nu niet meer. Tijdens Halfvasten wordt gevierd dat de vastentijd halverwege is  en wordt er vooruitgeblikt naar de vreugde van Pasen.

In veel plaatsen vind tegenwoordig een halfvastenoptocht plaats met praalwagens uit de hele regio. Wij gingen naar de Internationale Halfvastenstoet van Maaseik. Het is de oudste carnavalsoptocht van België en bestaat al sinds 1865. Vanaf 14:11 uur trekt de stoet door het historische stadscentrum. We vonden na veel wegafsluitingen ergens een parkeerplek en liepen binnen 10 minuten naar één van de straten waar de optocht langs zou komen.

We vonden een plekje vooraan bij een dranghek en toen was het nog even wachten. Ons geduld werd beloond met snoepjes, koekjes, chips enzovoort dat uit de auto’s en door de groepen werd uitgegooid. De optocht bestond uit tientallen praalwagens, carnavalsgroepen, Einzelgängers, Zaate Hermeniekes en muziekkorpsen. Er leek geen einde aan te komen en we stonden zeker twee uur langs de kant te kijken naar alles wat voorbij kwam. De allerlaatste praalwagen was de prinsenwagen. Deze wagen is grotendeel gemaakt met zijdepapier. Van het zijdepapier worden roosjes gevouwen en daarna op een stuk kippendraad gestoken.

Voor een wagen zijn wel meer dan 100.000 roosjes nodig. Deze keer was het thema Afrika en stond op de wagen een grote tijger. Ieder jaar wordt er een nieuwe prinsenwagen vervaardigd met een ander thema. We liepen nog een stukje naar de markt om daar nogmaals een stukje van de optocht te bekijken. We wilden eigenlijk nog iets drinken maar de meeste cafés waren gesloten. We liepen terug naar de auto en besloten om nog een hapje te gaan eten bij Barceloneta. Het was weer overheerlijk zoals altijd.

Bioscoopfeestje

Eindelijk was het tijd voor mijn verjaardagsfeestje. Het was beetje verlaat door omstandigheden maar niet vergeten. Mijn vriendjes en vriendinnetje arriveerden allemaal rond de klok van 12.45 uur. Voordat we konden vertrekken, moesten we wachten tot pappa en Keyro thuis kwamen van het voetballen. Het duurde langer dan verwacht en het werd haasten om op tijd bij de bioscoop in Sittard te zijn. We reden ook nog verkeerd en arriveerden er 15 minuten voordat de film begon.

Tijd om mijn cadeautjes uit te pakken, had ik niet. We kregen chips en drinken voor bij de film. We hadden gereserveerde VIP plaatsen. Er waren toch kinderen op onze plaatsen gaan zitten maar zij stonden netjes op toen we het vroegen. De film die we zagen was: Ted en het geheim van koning Midas. Het verhaal gaat over Ted die bouwvakker en archeoloog is. In het eerste deel Ted en de schat van de mummie had Ted al laten zien dat hij goed is in het oplossen van mysteries.

Deze keer staat hij voor de uitdaging om de hanger en gouden ketting van koning Midas te vinden. Volgens de legende kun je met daarmee alles wat he aanraakt, veranderen in goud. Samen met archeologe Sara, op wie Ted verliefd is en met zijn oude vriend mummie gaat hij op zoek. Natuurlijk worden ze dwars gezeten door schurken die de ketting en hangers ook willen hebben.

Het was een spannend avontuur en er waren veel momenten om te lachen vooral mummie die als Spaanse vrouw verkleed ging, werkte op onze lachspieren. In de pauze pakte ik mijn cadeautjes uit en ik werd weer goed verwend. Na de film konden we even spelen bij de bioscoop en rond 16:00 uur vertrokken we naar de McDonalds waar we de middag afsloten met een Happy Meal en een lekker ijsje. Iedereen vond het een leuke en geslaagde middag.

Collecteren voor Jantje Beton

Voor de woensdagmiddagclub gingen we vandaag collecteren. De collecte is voor het goede doel “Jantje Beton”. De organisatie zet zich samen met kinderen in voor meer en uitdagender speelruimte. Het is belangrijk dat kinderen dagelijks buiten kunnen spelen en bewegen. Kinderen moeten steeds meer en spelen steeds minder dus daarom zegt Jantje Beton: Stop nooit met spelen! Met de collectebus en voorzien van legitimatie vertrokken wij de wijk in om te collecteren.

We waren maar met vier kinderen helaas. Bij de eerste paar deuren waren we allemaal wat verlegen maar al snel kregen we de smaak te pakken en waren we trots als mensen geld doneerden in onze collectebus. We liepen door de Valeriushof, Flaminiushof Capitoolhof, Appiushof en Cassiushof. Met rinkelende bussen kwamen we na 1 ½ uur collecteren weer terug in ons jeugdcentrum. De stagiaires hadden lekkere muffins gebakken die we mochten versieren en op eten. We hadden deze traktatie zeker verdiend!

Diamond painting

Toen we vanmorgen wakker werden, bleek dat er afgelopen nacht weer wat sneeuw was gevallen. Pappa was vannacht vertrokken in de richting van Oostenrijk om samen met Oscar te gaan wintersporten maar wij kregen dus ook een beetje sneeuw. De KNVB laste alle jeugd voetbalwedstrijden af dus hadden we de ochtend vrij. We gingen naar buiten om in de sneeuw te spelen.

Onze achterbuurmeisje Quincy kwam ook en samen maken we een berg met sneeuw. Het mondde uit in een sneeuwballen gevecht in het gangetje. ’s Middags ging Keyro naar het verjaardagsfeestje van Glenn. Ze gingen voetballen in de sporthal van Daalhof en hadden daarna een slaapfeestje. Geheel onverwachts kwam Quincy bij ons logeren en dat vond ik wel erg leuk.

We maakten met de strijkkralen een onderzetter voor mijn glas en we begonnen aan een diamond painting. Diamond Painting is een nieuwe hobby binnen het knutselgebied. Je werkt met steentjes die voorzien zijn van een plaklaag en plak deze op een genummerd vel waardoor er een schilderij ontstaat. Het lijkt op schilderen op nummer maar doordat de steentjes geslepen zijn, krijgen deze een glinsterend effect. Het bleek een priegelwerkje te zijn maar ik wist mij er een aantal uren op te concentreren. Het werkt echtverslavend. ’s Avonds keken we een film en mochten we lang opblijven.

Koud rondje fort Eben Emael

Het was koud maar het zonnetje scheen dus wilden we vandaag toch even naar buiten. Zin om ver te rijden voor een korte wandeling, hadden we niet dus reden we naar Fort Eben Emael net over de grens in België. Het fort is bekend van de strijd in mei 1940 toen een klein team Duitse soldaten het fort in minder dan 15 minuten onder controle kreeg. Het fort stond bekend als reus onder de forten met 17 bunkers, gigantische vuurkracht van munitie en versperringen.

De natuurlijke verdediging, aan de oostzijde van het driehoekig fort lag het Albertkanaal met muren van 60 meter hoog, in het zuiden een tankgracht en in het westen een watergracht maakte het een van de sterkste forten van Europa. Militaire experts zeiden dat het fort onneembaar was. De Duitsers bleken vernieuwende plannen en krachtige wapens te hebben waardoor het fort zo snel veroverd kon worden. Wij maakten een wandeling langs en over het fort. Het is onmogelijk om voor te stellen dat ondergronds een gigantisch complex ligt met keuken, ziekenboeg, slaapzalen et cetera en hier een kleine stad was verborgen.

We genoten van het uitzicht over het Albertkanaal en voetbalden tussendoor wat om een beetje warm te blijven. Ondanks dat het zonnetje scheen stond er een venijnige wind die onze oren goed koud maakte. Toch was het wel even lekker om buiten te zijn en niet de hele dag binnen te zitten op de bank.

Hoera ik ben 8 jaar!

Hiep hiep hoera! 8 jaar ben ik alweer. Ik kreeg twee dozen met mijn favoriete “StarWars” LEGO. Pappa, mamma en Keyro moesten vanmorgen naar de OpenDag van het Porta Mosana College dus bleef ik een uurtje alleen. Opa Leo en Oma Margriet kwamen al vroeg en waren er net toen pappa, mamma en Keyro alweer terug kwamen.

Keyro had weer een van zijn ongeïnteresseerde dagen tot ergernis van pappa en mamma. In de middag kwamen ook Edie en oma Evelien. Geheel onverwachts kwamen ook tante Lucia en mijn grote vriend Ton nog even op bezoek. Ook onze buurman Corné kwam nog. Miranda was voor Tupperware weg en Quincy kwam later op de avond. We aten met zijn allen pittige rode curry en of chili con carne. Voor mijn kinderfeestje moet ik nog even wachten want dat vieren we vanwege overvolle agenda’s pas op 10 maart.

Peugeot 108

Geheel onverwachts kreeg mamma enkele weken geleden een probleem met haar auto. Er was iets mis met de koppeling en het zou veel geld gaan kosten om dit te laten maken. Pappa en mamma maakten de keuze om op zoek te gaan naar een nieuwe auto. Internet werd afgespeurd en er werden wat auto’s gevonden. Mamma had graag een vergelijkbare auto met wat ze nu heeft. Helaas waren de auto prijzen gestegen en lagen deze auto’s niet geheel binnen het budget en de wensen. We waren bij de Renault dealer gaan kijken en hadden een proefrit gemaakt in een Twingo maar pappa en mamma waren niet overtuigd.

Bij autobedrijf Welling maakten we een proefrit in een Peugeot 108 van 1 ½ jaar oud en met weinig kilometers op de teller. Mamma was enthousiast ondanks dat ze moest wennen aan een lichte 3 cilinder motor (ze heeft nu een vier cilinder motor). Na wat twijfel over het prijsverschil tussen vergelijkbare auto’s (tussen zwart en rood zat bijna € 2000,00 verschil!) ging mamma toch voor de rode Peugeot 108 waar we de proefrit in gemaakt hadden.  Vandaag werd de oude rode Peugeot 207 na vele jaren trouwe dienst ingeruild voor de nieuwe rode Peugeot 108. Nu kunnen we af en toe weer met de auto naar school gebracht worden want in de regen op de fiets vinden wij toch niet zo heel fijn.

Hengelhoef

Vandaag gingen we een dagje zwemmen in een subtropisch zwembad, mamma was met collega’s van Tupperware naar de huishoudbeurs in Utrecht. Wij mannen besloten er een actieve dag van te maken. Pappa had goedkope kaartjes gekocht voor zwembad Hengelhoef met o.a. een golfslagbad, glijbanen een bubbelbad en een hele stoere wildwaterbaan waar we helaas allebei nog te klein voor waren.

We spetterden er vrolijk op rond, en arme pappa mocht ons overal volgen. Vanaf een afstandje had ik naar de wildwaterbaan gekeken, die leek me toch wel heel sjiek om te doen en ik maakte pappa gek om toch een keertje erin te gaan.

Wat bleek? Ik was nét groot genoeg (1.50m) om erin te mogen. Ik moest wel nog even onder een meetlat staan maar toen mocht ik er toch in. Ronac bleef heel even alleen en kon ons door de wel heel erg wilde waterbaan zien gaan.

We aten nog lekker wat frietjes met een snack en na nog meer spetteren keerden we moe maar voldaan naar huis.