Meivakantie in Marokko

Op school hadden we spelletjes dag ter ere van Koningsdag. Het is officieel pas volgende week maar dan hebben wij vakantie en daarom werd het nu gevierd. Het betekende dat we ’s middags eerder vrij waren. Ik moest echter toch drie kwartier eerder de activiteiten verlaten omdat we op vakantie zouden gaan. We hadden het vliegtuig om 17:40 uur vanuit Brussel naar Casablanca om daarna door te vliegen naar Marrakesh.

We moesten drie uur van te voren inchecken en er ook nog met de auto naar toe rijden. We vertrokken om 13:30 uur en het was vrij druk op de weg. De laatste negen kilometer tot het vliegveld kwamen we op de ring van Brussel vast te staan. Gelukkig bleef het heel langzaam rijden en konden we na 20 minuten vertraging de afslag naar het vliegveld nemen. We namen afscheid van Edie die ons had gebracht en liepen naar de vertrekhal. Het inchecken, controles en douane verliepen allemaal voorspoedig. We liepen wat rond over het vliegveld en vervelden ons een beetje.

Mamma kocht voor ons nog een broodje en wat drinken omdat we niet wisten of er een maaltijd en drinken aan boord geserveerd zou worden. Het is namelijk niet zo’n lange vlucht en dan gebeurd dat meestal niet. Pappa verklaarde mamma voor gek maar hij praat misschien wel anders als hij straks honger heeft en geen maaltijd. Onze reis gaat dus naar Marokko dat in het Noorden van  Afrika ligt.

Het land grenst in het oosten aan Algerije en in het zuiden aan de Westelijke Sahara. Aan de overkant van deze zee liggen Spanje en Gibraltar. Marokko is bijna 20 keer zo groot als Nederland. In Marokko wonen 26 miljoen mensen. Wij vlogen eerst Casablanca, de grootste stad van het land met bijna drie miljoen inwoners. Het vliegtuig vertrok redelijk op tijd. Wij mochten op onze tablet zodat we ons minder verveelden tijdens de vlucht. Na 1 uur vliegen kregen we toch een maaltijd geserveerd. Pappa had dus geluk (=gelijk) en wij een extra maaltijd. Op het vliegveld van Casablanca hadden wij een uurtje om over te stappen op een ander vliegtuig en dat verliep soepel en vlot.

Het vliegtuig vertrok daar later dan gepland en met een uur tijdsverschil landden wij om 23:45 uur op het Menara Marrakesh vliegveld. Bij de douane stond een mega lange wachtrij en het kostte ons dik anderhalf uur om de paspoortcontrole en bagagecheck door te komen. Buiten het vliegveld stonden veel taxichauffeurs met naambordjes en het duurde even tot wij ons pick-up hadden gevonden.

We werden door iemand van het autoverhuurbedrijf opgehaald en naar onze accommodatie gebracht. Gelukkig duurde het ritje vliegveld naar onze accommodatie nog geen kwartier. We waren doodmoe. Lokale tijd was het 1:30 uur in de nacht maar ons klokje stond op 2:30 uur. Onze chauffeur belde een medewerker van de accommodatie wakker en die kwam ons langs de straat ophalen.

Wij overnachten in Riad Dar Attika binnen de medina (oude stadsmuur) en veel straatjes zijn hier autovrij. Ondanks het late uur was de ontvangst door Moumir bijzonder vriendelijk. Wij werden naar de Africaine suite op de tweede etage gebracht. We zetten de bagage neer, kleedden ons uit en gingen direct het bed in. We zouden morgenochtend wel verder op verkenning gaan. We waren kapot.

Station Hombourg

We maakten vandaag een uitstapje in de buurt. We reden naar het dorp Hombourg en even buiten het dorp bevind zich een voormalig spoorwegstation. Het station Hombourg werd in 1895 gelijktijdig geopend met het deel van lijn 38 dat door het Land van Herve loopt. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het station gevorderd door Adolf Hitler en werd het deel van de Deutsche Reichsbahn.

Dagelijks gingen er zes heen- en terugritten naar het Duitse Aachen. Deze pendeldienst werd in gebruik genomen toen de tunnel tussen Hombourg en Hindel werd vervangen. Het Belgische leger had deze tunnel in 1940 opgeblazen. Sinds 1958 is het station niet meer in gebruik en sloot het haar deuren in 1962. Na een leegstand van bijna twintig jaar werd het station en een groot gedeelte van het spoor in 1983 verkocht.

De particuliere eigenaar wilde er een spoorwegmuseum van maken. In het oude station werd een café / restaurant gemaakt. De spoorlijn is gerestaureerd met het idee dat de oude treinen naar het station gereden konden worden.

Tegenwoordig staan er langs het spoor tientallen oude treinen, locomotieven en verlaten wagons. Velen zijn vervallen, leeg of staan vol met rommel.

Het is een paradijs voor fotografen en wij poseerden af en toe voor mamma bij de treintoestellen. We liepen het spoor af en liepen nog verder door langs het huidige spoor dat nu gebruikt wordt.

We kwamen uit in de buurt van het grote rangeerterrein van Montzen maar liepen terug richting de auto. Op een terras in het kleine leuke centrum van Hombourg dronken we een lekker glas bier en fris. Het was daarna nog maar een klein stukje teruglopen naar de auto.

Ronac de voetballer

Al een paar maanden wilde ik gaan voetballen en nu was het eindelijk zo ver. Mijn lidmaatschap van de zwemclub Neptunus was opgezegd en nu had ik er de tijd voor. Pappa ging met mij kijken bij de training van Leonidas Wolder JO8-2.

De trainers zijn Dimitri en Ad en ik mocht meteen mee doen. In dit team zitten een aantal klasgenootjes en dat vond ik helemaal leuk. We moesten verschillende oefeningen doen en de training eindigde met een onderling partijtje. Na de training wist ik het zeker: “ik wil gaan voetballen”. Ik ben nummer drie in huis die gaat voetballen. Nu is mamma een echte voetbalvrouw, hihi. In dit team is ook nog plek en ik kan mij inschrijven.

Oranje Leeuwinnen

In tegenstelling tot de mannen doet het Nederlandse vrouwenvoetbal het op dit moment erg goed. In 2017 werd het elftal van de OranjeLeeuwinnen, Europees kampioen. Vanavond speelden ze in het Philips stadion de kwalificatiewedstrijd voor het WK 2019. De tegenstander in het duel was Noord Ierland. Corné had kaartjes geregeld en met zijn vieren (Corné, pappa, Quincy en ik) gingen wij naar het stadion van PSV in Eindhoven.

We vertrokken op tijd en nadat we de auto hadden geparkeerd, gingen we bij de Mc Donalds nog iets eten. Het stadion biedt plaats aan 35.000 supporters en is heel anders dan onze kleine Geusselt. Voorafgaande aan het kwalificatieduel werd er door de KNVB en fans officieel  afscheid genomen van vier OranjeLeeuwinnen.

Deze vrouwen stoppen hun carrière op het internationale niveau en hebben jaren succesvol gepresteerd bij het Nederlands Elftal. De wedstrijd tegen Noord Ierland begon om 20:00 uur. De tribunes waren vooral oranje gekleurd. De sfeer in het stadion was geweldig. Nederland kwam al snel op voorsprong dankzij doelpunten van onder andere spitsen Martens en Miedema. De einduitslag was een prachtige overwinning van 7-0 voor Nederland. Als de OranjeLeeuwinnen zo blijven voetballen en groepswinnaar worden, plaatsen ze zich rechtstreeks voor het wereldkampioenschap. Het WK 2019 vind volgend jaar plaats in juni en juli in Frankrijk.

1 April kikker in je bil…

Het regenachtige weer zorgde ervoor dat we dit paasweekend niet weg gingen maar lekker relaxt thuis bleven. In de ochtend hadden we een heerlijk paasontbijt met versgebakken broodjes, paasstol, jus d’orange, fruit en gekleurde eieren. In de middag hadden pappa en mamma gekleurde eieren verstopt in de tuin en mochten wij ze gaan zoeken. We zochten en we zochten maar konden geen enkel paasei vinden in de tuin.

We keken op de meeste vreemde plekken maar niets, geen enkel ei te vinden! Pappa en mamma stonden maar wat te gniffelen. Toen wij de zoektocht opgaven, riepen ze ineens heel hard: “1 april”! Waren wij er toch goed beetgenomen met deze 1 aprilgrap. Pappa en mamma vertelden dat ze de eieren binnen hadden verstopt en zo gingen wij op zoek.

Nu vonden we gelukkig wel eieren. ’s Middags kwam de familie van Zuijlen voor ons gezamenlijk paasdiner. Mamma had al wat voorwerk gedaan en rond 18:00 uur konden we aan tafel. We hadden vooraf een kip of garnalencocktail als hoofdgerecht hadden we saté van varkenshaas, Italiaanse varkenshaas en rollade. Het hoofdgerecht werd geserveerd met frietjes en verschillende groentes en salades.

Zoals gewoonlijk had mamma weer veel te veel gemaakt. Maar wij vonden dat niet erg want dan kunnen we er morgen gewoon nog een keer van smikkelen. Het dessert werd pas rond 21:00 uur opgediend. We hadden een zelfgemaakt chocolade ei gevuld met ijs, heerlijk.

Finale schoolvoetbal

Na onze overwinning bij Sportpark West stonden we vandaag in de finale van het schoolvoetbaltoernooi in Maastricht. We mochten spelen op de (kunst)grasmat van De Geusselt. De meesten waren toch wel een beetje zenuwachtig. Een wedstrijd spelen in een echt stadion zullen we niet snel nog een keer doen. We moesten al vroeg verzamelen en pappa en mamma hadden zich gehaast uit hun werk. Snel eten en direct door.

De eerste finale die gespeeld werd, was die van de meisjes. Vanaf de tribune keken wij toe. Na deze wedstrijd moesten wij ons naar het veld begeven. Een korte warming up en teambespreking met meester Ramon en daarna moesten we direct beginnen. Het was een strikte planning want later op de avond speelde MVV tegen FC Eindhoven.

Bij Leonidas speel ik meestal aan de buitenkant maar nu stond ik centraal in het midden. Onze tegenstander was Basisschool de Regenboog. In de eerste 10 minuten werd er niet gescoord. De tweede helft ging het beter en wist Sem (ook uit mijn team bij Leonidas) te scoren. Toen waren we los en wisten we ook nog de 2-0 te maken.

Opnieuw een doelpunt van Sem. Toen het eindsignaal van de scheidsrechter ging, waren we uitzinnig van vreugde. Iets later op de avond mochten we voor de aftrap van MVV de beker in ontvangst nemen. Fynn mocht als aanvoerder het veld op. Na de wedstrijd keken wij met onze fans (ouders) naar de wedstrijd van MVV. MVV won net zoals ons ook met 2-0. Een leuke avond met binnenkort de regiofinale op het programma omdat we hier hebben gewonnen.

Schoolvoetbaltoernooi

Net zoals vorig jaar mochten de groepen 7 en 8 mee doen aan het schoolvoetbaltoernooi georganiseerd door Maastricht Sport. Met een aantal jongens uit onze klas en drie jongens uit de andere klas vormden we een team. Het team bestond uit een aantal voetballers maar er deden ook  een paar klasgenoten die niet bij een voetbalclub spelen mee. We speelden vier wedstrijden op Sportpark West (RKVVL Polaris). De eerste wedstrijd was tegen de Petrus en Paulus school uit Wolder en ik stond tegenover een aantal bekenden uit mijn voetbalteam van Leonidas.

We gingen super van start en wonnen meteen. De volgende wedstrijden werden ook gewonnen. Ik werd door onze coach, meester Ramon, centraal op het middenveld gezet, een plek waar ik normaal niet speel. De laatste wedstrijd waren we er niet helemaal bij en werd er verloren. Ondanks dat eindigden we als eerste in onze poule en moesten we de halve finale spelen. We speelden in de halve finale gretig en fel. Ik gaf een mooie voorzet waaruit gescoord werd en niet veel later wist ik zelf de bal binnen te schieten. We wonnen de wedstrijd met 5-0. De finale zal volgende week vrijdag gespeeld worden in het Geusselt stadion.

Wandelen rondom Noorbeek

We hadden vandaag afgesproken met de familie Vrijhoeven om een stuk te gaan wandelen. Helaas belde Maurice de afspraak af omdat Tim in de nacht ziek was geworden. Wij besloten om toch te gaan wandelen. We reden naar Noorbeek een klein dorp in het Limburgs Heuvelland. Het is een van de meest zuidelijkst gelegen plaatsen in Nederland. Het dorp ligt verscholen in het dal waar de beek de Noor door heen loopt.

We parkeerden de auto op een centrale parkeerplaats in het dorp. Op de kaart zochten we een wandeling uit en we gingen op weg. We kwamen langs de prachtige Sint Brigade kerk. Het is gebouwd rond het jaar 1500.  Sinds 1634 wordt elk jaar op de tweede zaterdag na Pasen door de Jonkheid (ongetrouwde mannen) in een naburig bos met circa dertig versierde trekpaarden de Brigida-den gehaald.

Bij terugkomst wordt de den s’ avonds door de getrouwde mannen met “sjtiepen” (ronde lange houten richtpalen) recht gezet. Na het opzetten van de den kan de kermis beginnen. Het is ter herinnering aan de gevreesde veeziekte de pest die in 1634 in Noorbeek heerste. De H. Brigida werd aangeroepen om deze ziekte uit te roeien en het wonder geschiedde. We hadden het dorp al snel achter ons gelaten en liepen door een prachtig landschap.

Meidoornhagen, boomgaarden, akkers en grasland passeerden we. In de kale bomen zagen we veel groene bollen. Het bleek om de maretak (ook wel mistletoe of vogellijm genoemd) te gaan. Het is een halfparasiet die in de bomen groeit en alleen goed gedijd in kalkrijke bodem. In dit gebied is dat dus het geval en de bollen waren al snel niet meer te tellen zoveel waren het er. De plant is beschermd en je mag hem dus niet plukken. De maretak zit vooral in populieren en appelbomen en zuigt met zijn wortels de voedingssappen van zijn gastheer weg. Het is een halfparasiet omdat de plant zelf doormiddel van zijn bladeren en zonlicht toch ook zelf voedsel kan produceren.

Er gaan verhalen rond over de geneeskrachtige werking van de maretak. Zo wordt de plant te hulp geroepen in strijd tegen diabetes, reuma, wintervoeten, onvruchtbaarheid etc. Ook zou je er slangen mee kunnen verjagen en wordt de maretak gebruik door heksen. In onze cultuur kennen wij de maretak van het mogen kussen van je geliefde als je onder de maretak door loopt. Tijdens onze wandeling liep de route over akkers en door weilanden.

De eigenaren hebben toestemming gegeven om over het land te lopen. De doorgang naar de weilanden gaat via het draaihek (stegel). Deze stegelkes kom je overal in het Heuvelland veel tegen en hielden vroeger het vee binnen het weiland. Na een paar kilometer wandelen verruilen we het Nederlandse grondgebied voor het Belgische grondgebied.

We volgen een pad omhoog en hebben zo een schitterend uitzicht over het hele gebied. De laatste paar kilometers gaan door wat akkers en zijn niet echt mooi dus stappen we flink door. Het moet ook wel want het is flink koud. Het laatste stukje is weer afdalen naar Noorbeek en de parkeerplaats. Snel naar huis gereden en daar een lekkere warme chocolademelk met slagroom gemaakt om weer een beetje op te warmen, heerlijk.

Halfvastenstoet Maaseik

Voor het eerst gingen we naar een Halfvastenoptocht. Halfvasten (Laetare) vind plaats op de vierde zondag in de vastentijd.  Na het echte carnaval begint op Aswoensdag de christelijke traditie van het 46 dagen vasten (40 dagen vasten, de zes zondagen niet) tot Pasen. Het is bedoeld als een periode van bezinning tot het Paasfeest. Vroeger zagen mensen op tegen de vastenperiode.

Er mocht dan zoveel niet, bijvoorbeeld geen snoep, geen vlees, geen seks, men moest zich van de kerk veel ontzeggen. De laatste dagen voor het grote afzien begon, werden de bloemetjes nog even flink buiten gezet, carnaval dus. Flink los gaan met eten, drinken en feesten. De functie die carnaval vroeger had, heeft het nu niet meer. Tijdens Halfvasten wordt gevierd dat de vastentijd halverwege is  en wordt er vooruitgeblikt naar de vreugde van Pasen.

In veel plaatsen vind tegenwoordig een halfvastenoptocht plaats met praalwagens uit de hele regio. Wij gingen naar de Internationale Halfvastenstoet van Maaseik. Het is de oudste carnavalsoptocht van België en bestaat al sinds 1865. Vanaf 14:11 uur trekt de stoet door het historische stadscentrum. We vonden na veel wegafsluitingen ergens een parkeerplek en liepen binnen 10 minuten naar één van de straten waar de optocht langs zou komen.

We vonden een plekje vooraan bij een dranghek en toen was het nog even wachten. Ons geduld werd beloond met snoepjes, koekjes, chips enzovoort dat uit de auto’s en door de groepen werd uitgegooid. De optocht bestond uit tientallen praalwagens, carnavalsgroepen, Einzelgängers, Zaate Hermeniekes en muziekkorpsen. Er leek geen einde aan te komen en we stonden zeker twee uur langs de kant te kijken naar alles wat voorbij kwam. De allerlaatste praalwagen was de prinsenwagen. Deze wagen is grotendeel gemaakt met zijdepapier. Van het zijdepapier worden roosjes gevouwen en daarna op een stuk kippendraad gestoken.

Voor een wagen zijn wel meer dan 100.000 roosjes nodig. Deze keer was het thema Afrika en stond op de wagen een grote tijger. Ieder jaar wordt er een nieuwe prinsenwagen vervaardigd met een ander thema. We liepen nog een stukje naar de markt om daar nogmaals een stukje van de optocht te bekijken. We wilden eigenlijk nog iets drinken maar de meeste cafés waren gesloten. We liepen terug naar de auto en besloten om nog een hapje te gaan eten bij Barceloneta. Het was weer overheerlijk zoals altijd.

Bioscoopfeestje

Eindelijk was het tijd voor mijn verjaardagsfeestje. Het was beetje verlaat door omstandigheden maar niet vergeten. Mijn vriendjes en vriendinnetje arriveerden allemaal rond de klok van 12.45 uur. Voordat we konden vertrekken, moesten we wachten tot pappa en Keyro thuis kwamen van het voetballen. Het duurde langer dan verwacht en het werd haasten om op tijd bij de bioscoop in Sittard te zijn. We reden ook nog verkeerd en arriveerden er 15 minuten voordat de film begon.

Tijd om mijn cadeautjes uit te pakken, had ik niet. We kregen chips en drinken voor bij de film. We hadden gereserveerde VIP plaatsen. Er waren toch kinderen op onze plaatsen gaan zitten maar zij stonden netjes op toen we het vroegen. De film die we zagen was: Ted en het geheim van koning Midas. Het verhaal gaat over Ted die bouwvakker en archeoloog is. In het eerste deel Ted en de schat van de mummie had Ted al laten zien dat hij goed is in het oplossen van mysteries.

Deze keer staat hij voor de uitdaging om de hanger en gouden ketting van koning Midas te vinden. Volgens de legende kun je met daarmee alles wat he aanraakt, veranderen in goud. Samen met archeologe Sara, op wie Ted verliefd is en met zijn oude vriend mummie gaat hij op zoek. Natuurlijk worden ze dwars gezeten door schurken die de ketting en hangers ook willen hebben.

Het was een spannend avontuur en er waren veel momenten om te lachen vooral mummie die als Spaanse vrouw verkleed ging, werkte op onze lachspieren. In de pauze pakte ik mijn cadeautjes uit en ik werd weer goed verwend. Na de film konden we even spelen bij de bioscoop en rond 16:00 uur vertrokken we naar de McDonalds waar we de middag afsloten met een Happy Meal en een lekker ijsje. Iedereen vond het een leuke en geslaagde middag.